Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2019

ΤΙ ΜΟΥ ΕΜΑΘΕ/ΘΥΜΙΣΕ ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Δεκάλογος... καλοπέρασης

Κι από Αύγουστο... χειμώνα, δεν λένε; Οσο κι αν δεν συμφωνείς με αυτό (μεταξύ μας ούτε κι εγώ), η αλήθεια είναι πως έχουν δίκιο. Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει. Οι μέρες μικραίνουν, το φθινόπωρο πλησιάζει, ο ήλιος είναι πια αλλιώς, οι μυρωδιές στον αέρα έχουν αλλάξει. Μπορεί να συνεχίσουμε τα μπάνια μέχρι τον Δεκέμβριο εάν μας το επιτρέψει ο καιρός, όμως το καλοκαίρι μοιάζει να φεύγει, σαν μην ήρθε καθόλου... Εστω κι αν ήταν μικρό, μου άφησε και πάλι τα μαθήματά του...


1. Τι κι αν χάλασε το πλοίο που με μετέφερε στο νησί και γύρισα πάλι στον Πειραιά; Δεν με πήρε από κάτω που οι διακοπές ξεκίνησαν με... μάτι. Εκμεταλλεύτηκα τον έξτρα χρόνο στο λιμάνι, έκανα βόλτες, πήρα τα δωρεάν σνακ που μου προσέφερε η εταιρία και επιστρέφοντας μου γύρισαν πίσω και όλα τα χρήματα που έδωσα για τα εισιτήρια! Μάτι είπαμε;
2. Το αεράκι των Κυκλάδων μπορεί κάποιες στιγμές να με εκνεύρισε και να με πάγωσε, ήταν και πάντα θα είναι όμως άκρως αναζωογονητικό!
3. Το καλοκαίρι δεν θέλει τοξικούς ανθρώπους, έγνοιες και σκοτούρες. Τα άφησα όλα πίσω, ή πλάι σου και έγινα λίγο εγωιστής, δεν πειράζει! Ηθελα να περάσω καλά πρώτα από όλα για μένα. Άλλωστε δεν πάω διακοπές κάθε μήνα!
4. Βουτιές! Από όσο πιο ψηλά, τόσο πιο καλά! Μπορεί να μην κατάφερα να σπάσω το ρεκόρ του 2016, όμως χάρηκα τις βουτιές από τους βράχους και υποσχέθηκα στον εαυτό μου του χρόνου να πέσω από ακόμη πιο ψηλά (χλωμό).
5. Μίλησα με τους ντόπιους. Ακουσα τις ιστορίες τους. Με ξενάγησαν στο σπίτι τους. Με κέρασαν ρακή και ντομάτες από το μποστάνι τους.


6. Ξάπλωσα στην άμμο, στα βότσαλα, στα βράχια και άκουσα το κύμα να σκάει εδώ κι εκεί. Αυτό! Τίποτε άλλο.
7. Ενα γλυκάκι είναι λίγο, πολύ λίγο. Διακοπές σημαίνει να μην έχεις πρόγραμμα. Ξέφυγα, απόλαυσα, έφαγα ό,τι και όσο γούσταρα. Δοκίμασα τις τοπικές λιχουδιές και κράτησα τη γεύση τους μέχρι να ανταμώσουμε ξανά!
8. Καλό το αυτοκίνητο στο νησί, δεν λέω, όμως έτσι χάνεις την αίσθηση του «με τα πόδια». Φέτος δεν περπάτησα όσο θα ήθελα, τα νησιά όμως είναι εκεί και με περιμένουν.
9. Οπου βρήκα ποτάμι, μπήκα μέσα. Ναι, πάγωσα λίγο, όμως είναι σαν να ξαναγεννήθηκα και αυτή την αίσθηση δεν την ξεχνώ ποτέ. Οταν συνάντησα καταρράκτες, πέρασα μέσα τους και βγήκα στη σπηλιά που ήταν κρυμμένη από πίσω τους.
10. Μάζεψα φασκόμηλο από την Αμοργό και ρίγανη από τον Λούσιο ποταμό. Επλυνα και αποξήρανα τα βότανα της ευλογημένης ελληνικής γης και αυτά θα με ταξιδεύουν τον φετινό χειμώνα.

* Εάν επέστρεψες από διακοπές θα με καταλάβεις... Εάν επιστρέφεις αυτές τις μέρες απόλαυσε τις τελευταίες στιγμές. Εάν φεύγεις τώρα, να περάσεις υπέροχα και να ξέρεις πως σε ζηλεύω πιο πολύ από ότι νομίζεις.

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2019

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019

Οβερ εν άουτ

Το καλοκαίρι για εμάς τους μεγάλους δεν είναι εδώ και χρόνια 2-3 μήνες όπως όταν ήμασταν παιδιά. Εάν είσαι τυχερός είναι 2-3 εβδομάδες, συνήθως δεν ξεπερνά κάποιες ημέρες. Το καλοκαίρι όμως είναι πάνω από όλα διάθεση, κατάσταση μυαλού, ενέργεια, κέφι, χαλαρότητα. Η αλήθεια είναι πως το φετινό καλοκαίρι δεν θυμίζει σε τίποτα αυτό που πρέπει να είναι ένα καλοκαίρι. Τουλάχιστον όχι σε μένα. Ο κακός καιρός τράβηξε πολύ και με πήρε η μπάλα; Χαλάρωσα σε σχέση με τις κακουχίες του παρελθόντος και τώρα δεν μπορώ να ηρεμήσω γιατί φοβάμαι μήπως ξαναζήσουμε τα ίδια; Το χρωστάω στον εαυτό μου όμως να ανακαλύψω και πάλι το χαμένο μου καλοκαίρι... Θέλω...


Να ταξιδέψω!


Να περπατήσω στην άμμο!


Να ονειρευτώ!


Να δω τουλάχιστον ένα μέρος που δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου!


Να δροσιστώ!


Να αγκαλιαστώ!


Να δω τα αστέρια!


Να χαθώ στο απέραντο γαλάζιο!


Να χάσω τον χρόνο μου!


Να παίξω σαν μικρό παιδί!


Να χορέψω!


Να πιω δροσιστικά κοκτέιλ!


Να δοκιμάσω τοπικές λιχουδιές!


Να κάνω βουτιές!


Να τραγουδήσω!


Να κάνω μακροβούτια!


Να αφήσω την αλμύρα να μου σκληρύνει το πρόσωπο!


Να κοιμηθώ με νανούρισμα τα τζιτζίκια!


Να βυθιστώ σε όμορφα ηλιοβασιλέματα!


Φέτος το καλοκαίρι θα ξαναβρώ τον χαμένο μου εαυτό! Είτε στο βουνό, είτε στη θάλασσα. Να το κάνεις κι εσύ! Καλές διακοπές ΜΠΙΛογκάκια!

Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2019

ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΜΑΣ

Υγρότοπος Βραυρώνας SOS

Θλίψη, θυμός, οργή! Δεν είχα βρεθεί ποτέ ξανά στον υγρότοπο της Βραυρώνας, καλά καλά δεν ήξερα ότι υπήρχε. Τυχαία με οδήγησε ο δρόμος εκεί και είπα να κατέβω για να τον εξερευνήσω. Με το καλημέρα σας βέβαια με έπιασε απογοήτευση καθώς και εκεί, σε μια προστατευόμενη περιοχή, έχουμε αφήσει για τα καλά το βρώμικο αποτύπωμά μας!




Ο υγρότοπος της Βραυρώνας -διαβάζω στη σελίδα της ΕλληνικήςΟρνιθολογικής Εταιρίας- βρίσκεται ανάμεσα στην Αρτέμιδα και στο Μαρκόπουλο, σε μια εύφορη πεδιάδα που διαρρέεται από το χείμαρρο Ερασίνο και αποτελεί από τα πιο σημαντικά καταφύγια άγριας ζωής της Αττικής. Σε απόσταση μόλις 30 χιλιομέτρων από την Αθήνα, μπορούμε να θαυμάσουμε ένα υπέροχο τοπίο με πλούσια ιστορία που έχει παραμείνει σχεδόν ίδιο από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Η μεγάλη ποικιλία διαφορετικών βιοτόπων σε συνδυασμό με τις ήπιες μεθόδους εκμετάλλευσης από τον άνθρωπο δημιούργησαν ένα οικοσύστημα μοναδικής αξίας.





Ο υγρότοπος και η γύρω περιοχή έχουν ενταχθεί στο δίκτυο των Τόπων Κοινοτικής Σημασίας με βάση την Οδηγία 92/43 για τη προστασία των οικοτόπων και έχει συμπεριληφθεί στους τόπους που προτείνονται για ένταξη στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000. Το δίκτυο αυτό περιλαμβάνει τους σημαντικότερους φυσικούς βιότοπους της Ευρώπης και έχει ως σκοπό τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης επιβίωσης των πιο σπάνιων και απειλούμενων ειδών και οικοτόπων, μέσα από μέτρα και πολιτικές που προωθούν εναλλακτικές μορφές τοπικής ανάπτυξης, όπως ο οικοτουρισμός, ο αγροτουρισμός, η βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία.




Περπατώντας μέσα στον υγρότοπο συνάντησα δεκάδες σκουπίδια, κυρίως πλαστικά, ενώ στον χωματόδρομο ακριβώς απέξω -όπου χρησιμοποιείται και σαν πάρκινγκ- κάποιος συμπολίτης μας θεώρησε φυσιολογικό να κάνει... αλλαγή λαδιών (ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων) στο όχημά του. Οταν η φύση μας χτυπάει εδώ και χρόνια τα καμπανάκια κι εμείς συνεχίζουμε να τη βιάζουμε καθημερινά, τότε το τέλος δεν θα αργήσει να έρθει, όσο κι αν εμείς νομίζουμε πως δεν μας αφορά και δεν μας αγγίζει...

Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019

ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ ΤΕΚ ΦΡΙΚ

Κονεσέρ του ΑΤΜ

Λιάζομαι σε ένα πεζουλάκι στη Δημητσάνα. Είναι πρωί... Λίγος κόσμος πάει κι έρχεται για να κάνει κάποιες μικροδουλειές, ελάχιστοι τουρίστες επίσης. Στέκομαι κοντά σε μια τράπεζα. Με «ξυπνά» από τις σκέψεις μου ένα τοκ τοκ, ο ήχος που κάνει ένα μπαστουνάκι. Ενας συμπαθέστατος παππούς κατηφορίζει τον κεντρικό δρόμο. Φορά μαύρο παπούτσι, τζιν παντελόνι, μπουφανάκι και καπέλο και κάνει την πρωινή του βόλτα. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζω.


Φτάνει στην τράπεζα, όμως δεν μπαίνει μέσα. Πάει κατευθείαν στο ΑΤΜ και δευτερόλεπτα αργότερα ακούω να πληκτρολογεί το pin του και να σηκώνει κάποια από τα χρήματα της σύνταξής (;) του. Δεν περνάει ένα λεπτό και παίρνει τον δρόμο της επιστροφής προς την πλατεία του χωριού. Είδες ο παππούς; Το 2015 με την επιβολή των capital controls όλοι οι ηλικιωμένοι που δεν είχαν εξοικείωση με την τεχνολογία αναγκάστηκαν σχεδόν εν μια νυκτί, όχι μόνο να βγάλουν κάρτες αναλήψεων, αλλά και να μάθουν να τις χρησιμοποιούν. Και τώρα είναι σαΐνια!

Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2019

ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ Η ΣΙΩΠΗ

Σςςςςςςςςςς

«So much is said in silence» αναφέρει ο γαμπρός του πρωταγωνιστή του «Divorce» όταν ο δεύτερος τον ρωτά γιατί ποτέ δεν αντιδρά στη λεκτική βία που του ασκεί η γυναίκα του. «Λέγονται τόσα πολλά με τη σιωπή» του επαναλαμβάνει και ο ήρωας της σειράς που τον υποδύεται ο Τόμας Χέιντεν Τσερτς που πλέον δεν είναι παντρεμένος με τη Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, πάντα στη σειρά, το επαναλαμβάνει λίγο αργότερα στη νέα του σύζυγό που παραληρεί σε κρεβατομουρμούρα! Δεν μπορεί θα σου έχει συμβεί. Να μιλά κάποιος περιμένοντας την αντίδρασή σου και στο τέλος εσύ απλώς να μην λες τίποτα! Φαινομενικά δηλαδή να μην λες! Πλούτος...


Μου έχει συμβεί και στη δουλειά και στα οικογενειακά και σε φίλους και σε σχέση. Παλαιότερα απαντούσα, όμως μεγαλώνοντας διαπίστωσα πως απλώς χάνεις τον χρόνο και την ηρεμία σου. Πρέπει να αφήσεις τον άλλον να πει ό,τι έχει να πει και εσύ αγνοώντας τον να ξεφορτώσεις μέσα σου. Υπάρχουν βέβαια και οι φορές που αυτό δεν φτάνει και ο απέναντι χρειάζεται ένα ωραιότατο στόλισμα! Ομως τι καλές και αυτές οι... εξωτερικές σιωπές!

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2019

ΤΑ... ΓΚΑΡΣΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Efharisto - Parakalo

Πριν από πολλά χρόνια -1981 ήταν διαβάζω- ο Ανδρέας Παπανδρέου έλεγε εκείνο το... περίφημο «Δεν θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης» και σήμερα μετά από περίπου 10 χρόνια κρίσης κάποιοι θα πουν πως τελικά αυτό γίναμε. Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που η βαριά μας βιομηχανία είναι ο τουρισμός καλό θα ήταν η ελληνική πολιτεία να δίνει κίνητρα σε κάθε πολίτη να μπορεί να ασχοληθεί επαγγελματικά με αυτόν, είτε ως βασική του εργασία, είτε ως κάτι συμπληρωματικό. Ειρωνεία όμως έτσι; Μετά από 10 χρόνια αυτό που μας έσωσε τελικά είναι ο τουρισμός, καθώς ολοένα και περισσότεροι ξένοι επισκέπτονται τη χώρα μας για να περάσουν τις διακοπές τους, αλλά και να αποδράσουν ένα ΠΣΚ από την καθημερινότητά τους.


Και υπό μία έννοια «καταντήσαμε» τα γκαρσόνια της Ευρώπης, όχι όμως με το αζημίωτο. Υπό αυτή την έννοια λοιπόν όλοι λίγο πολύ ασχολούμαστε και διαφημίζουμε το τουριστικό μας προϊόν ανά την Υφήλιο. Και αυτός που νοικιάζει το σπίτι του και αυτός που εργάζεται σε ένα ξενοδοχείο. Και αυτός που σερβίρει καφέ και αυτός που πουλάει φρούτα σε έναν πάγκο. Και αυτός που μαγειρεύει σε μια ταβέρνα και αυτός που παραδίδει σεμινάρια ελληνικής κουζίνας. Και αυτός που παραλαμβάνει τους επισκέπτες από το αεροδρόμιο και ο οδηγός ενός αστικού λεωφορείου. Και ο καπετάνιος της βάρκας που μας πηγαίνει στο πίσω μέρος του νησιού και ο καλλιτέχνης που κάνει λάιβ στον Νιάρχο. Και εσύ που θα τους δώσεις οδηγίες για το πως να φτάσουν στον προορισμό τους και εγώ που θα τους πω «καλωσήρθατε»! Και επειδή αυτό συμβαίνει ηθελημένα και μη τι πιο ωραίο από το να ερχόμαστε σε επαφή με τους επισκέπτες μας φορώντας το πιο λαμπερό μας χαμόγελο!

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2019

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΕ

Ζητείται αγκαλιά

Κάθομαι και χαζεύω τη βροχή που πέφτει αργά και βασανιστικά από το πρωί. Αλλοτε δυναμώνει και ποτίζει τη διψασμένη μου γη, άλλοτε πάλι κουράζεται, θαρρείς πως βαριέται και η ίδια που πρέπει κατακαλόκαιρο να εργαστεί. Είμαι στη ΣτεμνίτσαΜου και το μεσημέρι η θερμοκρασία μόλις που άγγιξε τους 16 βαθμούς και θα πέσει κι άλλο, λένε. Θυμίζει τέλος Σεπτεμβρίου. Αλλο ένα χαμένο καλοκαίρι, πάει, έφυγε, μας προσπέρασε. Αν το καλοκαίρι είναι η ανταμοιβή των ανθρώπων για μια δύσκολη χρονιά, εμείς που περνάμε τόσο δύσκολους χειμώνες γιατί δεν αξίζουμε το δώρο μας; Τι λάθος έχουμε κάνει; Πάλι!


Κάθομαι και χαζεύω τη βροχή που πέφτει αργά και βασανιστικά από το πρωί. Εχω μια μικρή θλίψη, ας την πω καλοκαιρινή, έτσι για να το ξορκίσω. Θέλω να τελειώσω μια δουλειά που έχω και μετά δεν βλέπω την ώρα να χωθώ κάτω από το πάπλωμα. Να χαθώ εκεί μέσα, στην αγκαλιά της ζέστης και να ξυπνήσω κάποτε που θα 'ναι καλοκαίρι...