Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

ΒΑΖΩ ΤΕΡΜΑ ΣΤΟΝ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ

Μιλάω, μοιράζομαι, δεν φοβάμαι

Στο παρελθόν έχω πέσει θύμα εκφοβισμού, τόσο στο σχολείο, όσο και πιο πρόσφατα στον εργασιακό μου χώρο. Θυμάμαι πόσο άσχημα ένιωθα, αφού με δυσκολία σηκωνόμουν από το κρεβάτι μου. Δεν ήθελα να φύγω από την ασφάλεια του σπιτιού μου. Οταν βιώσεις κάτι τέτοιο, δύσκολα το ξεπερνάς. Θεωρείς πως εσύ φταις, πως κάτι λάθος κάνεις, πως δεν αξίζεις σαν άνθρωπος. Μου πήρε καιρό να σταθώ στα πόδια μου και με πολλή δουλειά που έκανα με τον εαυτό μου.


Οταν ήμουν παιδί δεν μπορούσα να καταλάβω τι ακριβώς συνέβαινε. Κάπου μπαίνεις σε μια διαδικασία να πιστεύεις πως σχεδόν σου αξίζει να σου φέρονται έτσι! Περιστατικό εκφοβισμού όμως, μου συνέβη και πέρσι στον εργασιακό μου χώρο, όταν μου μιλούσαν με άσχημο τρόπο, με ειρωνεία και υποτιμητικά. Προς στιγμήν χάθηκα, ένιωσα σαν να επιστρέφω στο παρελθόν. Επειτα όμως λειτούργησαν τα βιώματά μου και πήρα μπρος. Και άρχισα να μιλάω.


Σήμερα, 6 Μαρτίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ενδοσχολικής Βίας και του Ενδοσχολικού Εκφοβισμού. Είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο αυτό, αφού πολλές φορές τα παιδιά δεν ξέρουν πως να αντιδράσουν και πως να συμπεριφερθούν μπροστά σε τέτοια περιστατικά. Πρέπει οι ενήλικες να βρίσκονται κοντά τους και να τα ενθαρρύνουν να μιλήσουν, να μην φοβούνται. Τι πρόβλημα κι αυτό στην Ελλάδα; Δεν μιλάμε, δεν μοιραζόμαστε, δεν επικοινωνούμε, αφού ίσως μας έχει φάει το περιβόητο «τι θα πει ο κόσμος» και το άλλο με «τα εν οίκω, μη εν δήμω».


Εξίσου φρικτός όμως είναι και ο εκφοβισμός σε μία προσωπική σχέση, είτε αυτός είναι ανάμεσα σε συντρόφους, είτε ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας. Ομως όπως τα κατάφερα εγώ, έτσι μπορείς κι εσύ, είτε αντιμετωπίζεις θέμα εκφοβισμού ο ίδιος, είτε κάποιος δικός σου άνθρωπος. Πρέπει όμως να μιλήσεις, πρέπει να πεις το «μέχρι εδώ», να πατήσεις γερά στα πόδια σου και να μην επιτρέψεις σε κανέναν να σε κάνει να νιώθεις άσχημα για τον εαυτό σου επειδή είσαι διαφορετικός!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου