Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ

Γλυκιά μου φρέζια

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, περιμένω πως και πως να ανθίσουν οι φρέζιες της γιαγιάς. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, η γιαγιά μου η Μαρία, είχε δώσει στη μαμά μου βολβούς. Μικρός εγώ τότε, δεν ασχολούμουν πολύ με τέτοια πράγματα. Η μαμά μου τους φύτεψε και με μεγάλη μας χαρά είδαμε να βγαίνουν την πρώτη Ανοιξη οι φρέζιες της γιαγιάς. Η μυρωδιά τους δε, αξεπέραστη. Κάνει ένα ολόκληρο δωμάτιο να ευωδιάζει. Σήμερα που πήγα στους γονείς μου για φαγητό, μύρισα πάλι αυτό το τόσο οικείο άρωμα. Παραδίπλα σε ένα βαζάκι, είδα λευκές και κίτρινες φρέζιες να στέκουν καμαρωτές και μυρωδάτες, σχεδόν να μου χαμογελούν. Θυμήθηκα τη γιαγιά.

Οι φρέζιες της γιαγιάς, φέτος πιο όμορφες από ποτέ!

Πάνε σχεδόν 20 χρόνια από τον θάνατό της, όμως οι αναμνήσεις και οι μυρωδιές είναι πάντα εδώ και πάντα τόσο έντονες. Λίγο πριν πεθάνει η γιαγιά, Ανοιξη και τότε, η μαμά μου της είχε πάει στο κρεβάτι ένα ματσάκι φρέζιες, τις αγαπημένες της. Η γιαγιά δεν μιλούσε... Κράτησε τις φρέζιες στο χέρι και τις «έπαιξε» για λίγο. Μάλλον κατάλαβε. Κάθε Ανοιξη όπου κι αν μυρίσω αυτό το άρωμα, στέκομαι και θυμάμαι τη γιαγιά. Παίρνω τη θετική της ενέργεια και την προστασία της από εκεί έξω και προχωρώ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου