Τρίτη, 14 Απριλίου 2015

ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΠΑΣΧΑ

Γιορτές όπως παλιά

Είχα χρόνια να ζήσω ένα τόσο όμορφο Πάσχα! Μακριά από σκοτούρες, έγνοιες, προβλήματα, κρίση, Γκρέξιτ κλπ. Είναι ευλογία να έχεις σπίτι στο χωριό. Ειδικά όταν αυτό το χωριό είναι η Στεμνίτσα, στην ορεινή Αρκαδία! Ενα μέρος που πέρα από τη φυσική ομορφιά του, έχει μια πάρα πολύ καλή ενέργεια. Εκεί αρχίσαμε να καταφθάνουμε φίλοι και συγγενείς από τη Μεγάλη Τετάρτη έως και το Μεγάλο Σάββατο όπου και είχαμε πλήρη απαρτία.


Μέσα σε λίγες ημέρες ζήσαμε όλες τις εποχές. Αυτή άλλωστε είναι η μαγεία των βουνών. Οι πρώτοι έφτασαν με χιόνι και κρύο. Τις επόμενες ημέρες ζέστανε, σε σημείο να σκάσουμε και να γυρνάμε με κοντομάνικα και αντιηλιακά στο πρόσωπο (αφού βέβαια είχαμε φτιάξει... μελιτζανί μυτούλες). Καταλήξαμε με καταιγίδα και χαλάζι και στο τσακ προλάβαμε να βρούμε... καταφύγιο στο ταβερνάκι της πλατείας!


Στον Επιτάφιο, Ελληνες και ξένοι γίναμε όλοι μαζί μια μεγάλη παρέα και γυρίσαμε περπατώντας τον κεντρικό δρόμο του χωριού. Το Μεγάλο Σάββατο κάναμε Ανάσταση στην πλατεία, αν και οι περισσότεροι είχαμε απορροφηθεί με τις σέλφι και την εικονική πραγματικότητα! Την Κυριακή του Πάσχα στήθηκε μίνι γλέντι με αρνί, πατάτες, τυρόπιτα, σαλάτες, τυριά και σπιτική πορτοκαλόπιτα (μαμά Ελένη μάς κατέστρεψες) στην αυλή του θείου Δημήτρη.


Ξεχώρισαν βέβαια οι εξορμήσεις που κάναμε στα γύρω βουνά, είτε από σηματοδοτούμενα μονοπάτια, είτε από μονοπάτια που ανακαλύπταμε και μόνοι μας. Είναι φοβερό εκεί που ανεβαίνεις ένα λόφο να καταλήγεις σε μια απλωσιά σχεδόν έτοιμη για πικ νικ, ή αργότερα πίσω από κάτι βράχους να ανακαλύπτεις ένα ρυάκι με λιμνούλα. Παρά τις τούμπες και τις γλύστρες, κανείς μας δεν χτύπησε και τη βγάλαμε καθαρή μόνο με μερικά ηλιακά εγκαύματα. Ε και με μερικές υστερίες τύπου: «προχωρήστε εσείς και αφήστε με εμένα εδώ να με φάνε τα όρνια» (έκανα εγώ τέτοιες δηλώσεις;)!


Γέλια, πλάκες, χαρά... Είχα χρόνια να ζήσω ένα τόσο όμορφο Πάσχα. Πλήρες από όλες τις απόψεις. Οι μπαταρίες φόρτισαν στο φουλ. Εύχομαι να περάσατε κι εσείς εξίσου τέλεια, αν όχι καλύτερα! Και τώρα πρόσω ολοταχώς για τις καλοκαιρινές μας εξορμήσεις!


ΥΓ: Μεγάλο κρίμα είναι που χάσαμε τον... πιατοπόλεμο στο Μπαρουτάδικο της Δημητσάνας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου