Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΜΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΚΑΙ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ ΣΤΗ ΜΑΜΑ... ΜΠΕΚΡΟΥ

Η Αγία οικογένεια

Αγαπώ τις αμερικανικές οικογενειακές σειρές. Μπορεί να μην θυμίζουν σε πολλά τις δικές μας οικογένειες στην Ελλάδα, θα βρεις όμως στοιχεία να ταυτιστείς μαζί τους. Παλαιότερα παρακολουθούσα το «Roseanne», τώρα έχω εθιστεί στο «Mom». Δύο εκ διαμέτρου οικογένειες, αφού ο όρος οικογένεια τόσο στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, όσο και εδώ στην Ευρώπη έχει αλλάξει σημαντικά από το '80 μέχρι σήμερα.


Το «Roseanne» ξεκίνησε να μεταδίδεται το 1988 και ολοκληρώθηκε 9 χρόνια αργότερα. Βρέθηκε στην καρδιά των αλλαγών που έφερε η πρόοδος, η ευημερία, η συνεχής ανάγκη για καταναλωτισμό, το «μπούχτισμα» που νιώθει κανείς όταν τα έχει όλα και δεν είναι ευτυχισμένος με τίποτα. Η Ροζάν και ο Νταν προσπαθούν να μεγαλώσουν τα τρία τους παιδιά δουλεύοντας νύχτα μέρα. Βιώνουμε από πρώτο χέρι τον αγώνα τους για έναν καλό μισθό, το άγχος τους να πληρώσουν κάρτες και δάνειο, τον φόβο της ανεργίας και ταυτόχρονα τα προβλήματα των έφηβων παιδιών τους και τη μάχη τους να τα μεγαλώσουν όσο το δυνατόν πιο σωστά. Το οικογενειακό δέσιμο βρίσκεται σε πρώτο πλάνο, αφού κάθε φορά που υπάρχει κάποιο ουσιαστικό πρόβλημα η οικογένεια έρχεται κοντά και όλοι μαζί στη «φωλίτσα» τους βρίσκουν λύσεις.


Σε εντελώς άλλη διάσταση βρίσκεται το «Mom» που βγήκε στον αέρα το 2013. Οταν είδα το πρώτο επεισόδιο, λίγο χαλάστηκα από τη χύμα κατάσταση που επικρατούσε. Στην πορεία όμως το συνήθισα και αγάπησα αυτήν την τόσο περίεργη οικογένεια. Εδώ η Κρίστι, παρατημένη από σύζυγο, παλεύει μόνη για να μεγαλώσει τα δύο της παιδιά. Στο παρελθόν έχει βιώσει την απόρριψη της διαλυμένης της οικογένειας, έχει δει τη μητέρα της, Μπόνι, να μπλέκει με ναρκωτικά και αλκοόλ και τώρα έχει πέσει και αυτή στην ίδια παγίδα. Προσπαθώντας και πάλι να σταθεί στα πόδια της διαπιστώνει πως η ανήλικη κόρη της είναι έγκυος και έχει μπει σε τροχιά να επαναλάβει τα λάθη που έκανε κι εκείνη και η μητέρα της. Οταν η Μπόνι επιστρέφει στο σπίτι για να ζήσει μαζί τους, οι ισορροπίες ανατρέπονται και πάλι. Μαμά και κόρη πρέπει να χτίσουν από την αρχή τη σχέση τους, αφού πρώτα ξεπεράσουν τα «κατηγορώ» του παρελθόντος. Μέσα στον γενικότερο χαμό που επικρατεί ο τηλεθεατής παρατηρεί πως αν ακόμη και στην πιο δυσλειτουργική και προβληματική οικογένεια υπάρχει αγάπη, τότε όλα μπορεί να πάρουν τον σωστό δρόμο, έστω και με πιο χύμα τρόπο.


Οι εποχές άλλαξαν, το ίδιο και η τηλεόραση, Σήμερα τα πράγματα είναι πιο σκληρά, πιο βίαια με τους ανθρώπους συχνά να έχουμε επιφανειακές σχέσεις και μην δίνουμε δεύτερη ευκαιρία σε κανέναν, αφού στην επόμενη γωνία μας περιμένουν νέοι φίλοι, νέοι έρωτες, νέα ζωή. Μέχρι να συνειδητοποιήσουμε πως οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι μπέργκερ! Και θα είμαστε πολύ τυχεροί αν κάπου εκεί δίπλα μας υπάρχει μια οικογένεια που μας στηρίζει. Με μπαμπά και μαμά, μονογονεϊκή, με δύο μπαμπάδες, ή δύο μαμάδες, πάντως οικογένεια!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου