Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

ΘΕΑΤΕΣ ΕΝΟΣ ΣΙΡΙΑΛ

Παράλληλο σύμπαν

Εχεις νιώσει ποτέ σαν ούφο; Οτι δηλαδή αυτά που βλέπεις στα ΜΜΕ συμβαίνουν κάπου αλλού, σε μιαν άλλη χώρα, σε ένα άλλο Βασίλειο; Το τελευταίο διάστημα έχω απομακρυνθεί από την τηλεόραση διότι νιώθω πως αυτά που μεταδίδουν αφορούν έναν άλλο κόσμο. Είναι σαν μια σειρά. Εχει δράση, σασπένς, ίντριγκα, διαπλοκή, έρωτες, γεννήσεις παιδιών κι όμως στην τελικά δεν αφορά κανέναν! Κάθε φορά που με πιάνει μια διαστροφή και πατάω το κουμπί, αμέσως το μετανιώνω διότι μπαίνω σε μια διαδικασία να φοβάμαι και να εκνευρίζομαι με αυτά που βλέπω. Να φοβάμαι διότι ο τρόμος πουλάει και ακινητοποιεί, άρα η εξουσία έχει συμφέρον και να εκνευρίζομαι διότι με θεωρούν πολύ κουτό όταν δεν παρουσιάζουν την αληθινή ζωή.


Σήμερα στο μετρό είδα πάλι τον κόσμο να συνεχίζει να είναι κατσουφιασμένος, απεγνωσμένος, να κουβαλά τον δικό του σταυρό. Τι σημασία έχει εάν η Κωνσταντοπούλου έχει υφάκι και το παίζει εξουσία; Ή εάν η Σταμάτη απέδρασε από το Δρομοκαϊτειο; Ή εάν η Μενεγάκη θα κάνει Πάσχα στην Ανδρο με το νέο της μπεμπέ;  Ή εάν κάποιοι έκαναν κατάληψη στη Βουλή. Ή εάν ο Βαρουφάκης ζει χλιδάτες στιγμές και κάνει αστειάκια πρωταπριλιάτικα; Η καθημερινότητα του Ελληνα παραμένει δύσκολη, τα αδιέξοδα πολλά και το τούνελ στο οποίο έχουμε μπει μοιάζει να μην έχει σταθμούς για να βγεις -έστω και προσωρινά- και ανέβεις στην επιφάνεια να πάρεις μια ανοιξιάτικη ανάσα (τώρα που η φύση κάνει πάρτι).


Οι άνθρωποι που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή (όχι μόνο πολιτικοί) ζουν στον δικό τους μικρόκοσμο, αυτόν της προβολής, της δύναμης και της εξουσίας που ενδιαφέρονται μόνο για την εικόνα τους. Οσο ο κόσμος παλεύει για την επιβίωση οι προβεβλημένοι και οι παρατρεχάμενοί τους συνεχίζουν το δικό τους παραμύθι, τη δική τους «αλήθεια», αφού χωρίς αυτήν είναι ένα τίποτα. Κι εσύ βρίσκεσαι πιο μόνος από ποτέ. Επιστρέφεις στο σπίτι, ανοίγεις πάλι την τηλεόραση και πιάνεις το στόρι εκεί ακριβώς όπου το άφησες...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου