Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΘΩΜΑΣ ΜΙΑΣ ΥΠΕΡΟΧΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Από μικρός στα... βάσανα

Θες λόγω του κρύου χειμώνα, θες λόγω του ότι μου αρέσει το καλοκαίρι, το κυριακάτικο πρόγραμμα είχε πάλι θάλασσα και μπάνιο (ή έστω μια βουτιά λίγων λεπτών). Ευτυχώς ο κόσμος ακόμη λιγοστός, η παραλία ήταν σχετικά άδεια, οι δρόμοι ανοιχτοί για πάρτη μας. Φτάνουμε στην παραλία λίγο μετά τη μία. Ο ήλιος δυνατός, αν και στο βάθος φαίνονταν κάποια σύννεφα. Προς στιγμήν, απείλησαν τη λιακάδα μας, όμως μείναμε στη θάλασσα μέχρι τις έξι και μισή.


Την παράσταση στο δεύτερο αυτό μπάνιο έκλεψε ο μικρός Θωμάς. Ενα παιδάκι το πολύ τριών ετών που κυνηγούσε τα μεγαλύτερα παιδιά που έκαναν σερφ εκεί που έσκαγε το κύμα. Ο μεγάλος της παρέας (πάνω από 20 χρόνων) το 'χε. Γλιστρούσε στον αφρό με τη σανίδα του με ύφος και στυλ επαγγελματία. Ενας άλλος μπόμπιρας, θα 'ταν περίπου 7 ετών, είχε το δικό του στυλάκι και τα πήγαινε εξίσου περίφημα. Ηταν και ο Θωμάκος. Για σανίδα είχε αυτές που χρησιμοποιούν τα παιδάκια για να μάθουν κολύμπι. Φορώντας τα πορτοκαλί του μπρατσάκια έκανε ό,τι έκαναν και οι άλλοι. Αντέγραφε πιστά τις κινήσεις του μεγάλου. Στο περπάτημα, στον τρόπο που κρατούσε τη σανίδα του (σέρνοντας την ελαφρά στη άμμο).


Πρώτα ξεκινούσε ο μεγάλος και αμέσως μετά ακολουθούσε ο 7χρονος και τελευταίος ο Θωμάς. Επαιρνε φόρα, έπειτα σταματούσε, πετούσε τη σανίδα στο κύμα που όμως του την έπαιρνε μακριά και δεν κατάφερνε ποτέ να την καβαλήσει. Τη μάζευε και πάλι πίσω στην αφετηρία με τους άλλους. Οση ώρα έμεινα στην παραλία το σκηνικό επαναλήφθηκε αμέτρητες φορές. Ο Θωμάς, ακούραστος, με το βρακάκι και τα μπρατσάκια του πήγαινε πάνω - κάτω στην παραλία. Και δεν τα παρατούσε. Του χρόνου, ίσως σκίζει τον αφρό της θάλασσας με ύφος πρωταθλητή. Πολύ τον χάρηκα...


Αποτίμηση ημέρας: κοκκινίλα, πρήξιμο από δύο σαντουιτσάκια κι ένα τυροκουλουράκι, γαλήνη στο βλέμμα, ηρεμία στην ψυχή, μπαταρίες 100% φορτισμένες. Ηταν μια υπέροχη Κυριακή του Απριλίου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου