Σάββατο, 4 Απριλίου 2015

ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΣΑΚΟΥΛΕΣ

Η πόλη με δώρα στα χέρια

Νιώθω πολύ όμορφα όταν βλέπω, ειδικά πριν από τις γιορτές, ανθρώπους να κουβαλούν σακούλες με δώρα, καλούδια, κουτιά με ωραία περιτυλίγματα. Θυμάμαι τα δικά μου παιδικά χρόνια, τότε που περίμενα πως και πως ένα δωράκι με όλη την ιεροτελεστία του φυσικά. Τις ντροπές όταν το παραλάμβανα, την ανυπομονησία του να το κρατήσω στα χέρια, το σκρατς σκρουτς όταν έσκιζα το χαρτί και μετά τη χαρά, ή την απογοήτευση ανάλογα με το εάν μου άρεσε το δώρο ή όχι. Τότε δεν σκεφτόμουν την αντίδραση του άλλου. Τώρα που μεγάλωσα, είμαι αυτός ο «άλλος» που φέρνει τα δώρα και η αλήθεια είναι πως πονάει λίγο αν δεν καταφέρεις να ικανοποιήσεις το παιδάκι με την... πραμάτεια σου.


Κυκλοφορώντας στην πόλη αυτές τις μέρες παρατηρώ τον κόσμο που κρατά δώρα, λαμπάδες, αβγά πασχαλινά και χαίρομαι. Και κλείνω το μάτι πονηρά καθώς σκέφτομαι ποιο παιδάκι μπορεί να κρύβεται πίσω από κάθε σακούλα. Και σκέφτομαι πως μπορεί να αντιδράσει. Αν το δωράκι θα το παραδώσει ο νονός, ή εάν θα το στείλει ταχυδρομικά. Αν θα το πάρει σε κάποιο χωριό της Ελλάδας, ή αν προορίζεται για παιδί της πόλης.


Μπορεί οι περισσότεροι από εμάς, οι... μεγάλοι, να μην λάβουμε κάτι τις επόμενες ημέρες. Η χαρά όμως που λαμβάνουμε όταν αγοράζουμε κάτι για ένα μπομπιράκι είναι εξίσου μεγάλη. Ισως επειδή και εμείς περάσαμε από αυτήν τη φάση και είμαστε χορτάτοι πια. Και τι ωραίο συναίσθημα που ακόμη και μες στο γενικό χάος που επικρατεί βρίσκουμε πάντα τον χρόνο να πατάμε το κουμπί που σταματά τον χρόνο και να φερόμαστε για λίγες μέρες φυσιολογικά... Για τα παιδιά ρε γαμώτο!


* Ευχαριστώ τον κύριο στην κόκκινη γραμμή του μετρό που έγινε το μοντέλο μου για σήμερα και που έτσι σφιχτά που κρατούσε τη σακούλα με το δώρο του ένιωσα την αγάπη του για το άτομο στο οποίο το πήγαινε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου