Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

«ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΚΑΥΤΕΣ ΠΕΤΡΕΣ»

Οταν οι άνθρωποι μας κάνουν κακό


«Να'μαστε ακόμα μόνοι... Και όλα είναι τόσο αργά, τόσο βαριά, τόσο θλιβερά... Σύντομα, θα έχω γεράσει! Και όλα θα έχουν τελειώσει». Η σκηνή του Baumstrasse φωτίζεται και οι «Σταγόνες πάνω σε καυτές πέτρες» του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ ξεκινούν. Θύτης, ή θύμα; Ενδιαφέρον, ή αδιαφορία; Αγάπη, ή αρρώστια; Πόσοι δεν έχουμε βρεθεί σε τοξικές σχέσεις; Είτε με τη θέλησή μας, είτε όχι. Η μοναξιά είναι πολύ σκληρό πράγμα και ο άνθρωπος είναι διατεθειμένος να κάνει πολλές υποχωρήσεις και συμβιβασμούς προκειμένου να είναι κάπου, με κάποιον. Και εκεί, μέσα στην τραγωδία, γεννιέται μια διαφορετική κωμωδία. Ισως όχι για εμάς που τη ζούμε, αλλά για τους απέξω, που βλέπουν τη ζωή μας και γελούν, λες και εκείνοι τα έχουν κάνει όλα σωστά!


Οι «Σταγόνες πάνω σε καυτές πέτρες», με τον υπότιτλο ''μια κωμωδία με ψευτοτραγικό τέλος'', είναι ένα πρώιμο αυτοβιογραφικό έργο του Φασμπίντερ. Οταν γράφτηκε, εκείνος ήταν περίπου είκοσι χρονών. Σε μια περίοδο προσωπικής και καλλιτεχνικής αβεβαιότητας, αφηγείται μια απλή ιστορία: δύο άνθρωποι γνωρίζονται, ερωτεύονται και χωρίζουν. Μέσα από το πρίσμα μιας προσωπικής σχέσης, εγγράφει πάνω της τη σχέση του με τη ζωή, σύμφωνα με τα κυρίαρχα θέματα που τον απασχόλησαν: την αγάπη, τη βία, τη σεξουαλικότητα, το χάος και τη διχόνοια.


Σ' αυτό το έργο, παρακολουθούμε την αγάπη ενός νέου και ενός μεγαλύτερου σε ηλικία άνδρα, στην οποία επεμβαίνουν δύο γυναίκες, μέσα από τα βασικά δίπολα του Φασμπίντερ: αγάπη και φρίκη, σεξ και θάνατος. Οι χαρακτήρες του έργου πολεμούν τη συναισθηματική εξάρτηση σα να είναι αρρώστια, παλεύουν για την εξουσία στη δυαδική σχέση και χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να είναι νικητές.


Οσο τυραννικά λειτουργεί μια κοινωνία, τόσο τυραννικά λειτουργούν και οι σχέσεις από τις οποίες συγκροτείται. Δε μιλάμε για πόλεμο μεταξύ των φύλων, μιλάμε για μια αέναη μάχη μεταξύ εξουσιαζόμενων και εξουσιαστών, που καταλήγει στην ολοκληρωτική απώλεια, όχι ως τιμωρία, αλλά ως μια φευγαλέα αυτογνωσία. Μια στιγμιαία γνώση για μελλοντικές προβολές. Ισως τελικά η αγάπη να είναι πιο κρύα από τον θάνατο!


Στα 80 λεπτά που διαρκεί η παράσταση, μεταφέρεσαι στο σαλόνι του σπιτιού. Γίνεσαι κομμάτι του έργου. Ζεις το φλερτ, τη βαρεμάρα του ζευγαριού, τους καβγάδες κι έπειτα τη διάδοχη κατάσταση. Ο ήρωας κάνει τα αντικείμενα του πόθου του να νομίζουν πως τον χρειάζονται. Διαστροφή, εξουσία, παιχνίδια, ζωή, θάνατος...


Η παράσταση ανεβαίνει στο Baumstrasse/Δρόμος με Δέντρα (Σερβίων 8, Βοτανικός) κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.30 (εκτός Δευτέρας και Τρίτης του Πάσχα) μέχρι τις 12 Μαΐου.

* Παίζουν: Γιάννης Παπαϊωάννου, Γιώργος Σουλεϊμάν, Δανάη Παπουτσή, Νατάσα
Παπανδρέου
Απόδοση, σκηνοθεσία, σκηνικός χώρος: Μιχάλης Πανάδης
Πρωτότυπη μουσική: Μαρίζα Ρίζου
Μουσική επιμέλεια: Μιχάλης Πανάδης, Μαρίζα Ρίζου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου