Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Ω ΓΛΥΚΥ ΜΟΥ ΕΑΡ

Η σημασία της σιωπής

Οταν ήμουν παιδί έτρεμα την ιδέα της Μεγάλης Εβδομάδας. Νηστεία, εκκλησία, μα, διακοπές ήταν αυτές; Θυμάμαι μια χρονιά που μας φιλοξενούσε ένας ξάδερφος της μαμάς, στη Νέα Μανωλάδα, είχα μπει κρυφά στο σαλόνι, είχα βρει τα κουλούρια, τα πασχαλινά, αυτά τα ωραία και είχα φάει ένα. Αμαρτία... Τα χρόνια πέρασαν, εγώ μεγάλωσα, η νηστεία άλλαξε ύφος, η παρουσία μου στην εκκλησία έγινε πιο... τουριστική. Ομως αυτή η εβδομάδα, συνεχίζει να έχει κάτι...


Ερχονται κάποιες στιγμές στη ζωή μας, που απλώς πρέπει να κάνεις ησυχία για να ακούσεις τη φωνή που έχεις μέσα σου. Η Μεγάλη Εβδομάδα, είτε πιστεύεις πολύ, είτε λίγο, είτε στον δικό σου ρυθμό, δεν μπορεί, με κάποιον τρόπο θα σε αγγίξει. Μπορεί να σε φέρει κοντά σε αγαπημένα πρόσωπα. Ισως πάλι σε κάνει να έρθεις σε επαφή με τη φύση και τις μυρωδιές της Ανοιξης. Ενδεχομένως να μαγευτείς από τα τροπάρια και να ταξιδέψεις μακριά. Το μυστικό είναι να αφεθείς. Και να ζήσεις το τελετουργικό του Πάσχα, με τον δικό σου τρόπο, όπως εσύ το νιώθεις.


Τώρα που μεγάλωσα χρειάζομαι περισσότερο χρόνο για να μπω στο πνεύμα των ημερών. Φτάνει Μεγάλη Παρασκευή κι εγώ μόλις αρχίζω να χαλαρώνω και να νιώθω το Πάσχα. Και είναι όμορφο το ελληνικό μας Πάσχα γιατί έχει το δικό του άρωμα, τη δική του γεύση, τον δικό του ήχο, τη δική του εικόνα. Από την πασχαλιά που θα μυρίσεις στον Επιτάφιο, μέχρι τη μαγειρίτσα που θα φας, τις πένθιμες καμπάνες που θα ηχούν, τα κεράκια που θα λάμπουν κατά την περιφορά του Επιταφίου.


Στην καρδιά της Μεγάλης Εβδομάδας επιλέγω να κάνω τη δική μου ησυχία. Και να με ακούσω καθαρά. Εύχομαι στον καθένα από εσάς να ζήσει την προσωπική του Ανάσταση... Χρόνια καλά!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου