Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

ΧΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟ PIN, ΤΟ PUK ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΣΧΑΛΙΑ

Μαμά γερνάω

Μου είχε συμβεί και παλαιότερα. Αυτό του μια μέρα να ξεχάσω εντελώς ξαφνικά το pin της τράπεζας που χρησιμοποιούσα πολύ συχνά (καθότι τότε... λεφτά υπήρχαν). Δεν ξέρω αν σου έχει τύχει κι εσένα: κάποια στιγμή απλώς να παθαίνεις blackout, ένα μίνι εγκεφαλικό. Το έπαθα πάλι το βράδυ του Σαββάτου. Είχα απενεργοποιήσει το κινητό για καληνύχτα (μάλλον είμαι από τους λίγους που το «κλείνουν» ε;) και τότε θυμήθηκα πως ήθελα να ψάξω κάτι. Το ενεργοποίησα εκ νέου και την ώρα του pin κατάλαβα πως το 'χα πάθει το εγκεφαλικάκι. Κι ενώ τα δάχτυλά μου πληκτρολογούσαν σχεδόν μηχανικά τον τετραψήφιο κωδικό, τώρα εμπλοκή.


Προσπάθησα μία, λάθος! Δεύτερη, πάλι λάθος! Αρχισα να αγχώνομαι. Στην τρίτη φυσικά, κάηκα! Το κινητό κλείδωσε, ήθελε τα puk του. Αν και Παρθένος δεν είχα κρατήσει πουθενά το χαρτί με τους εναλλακτικούς κωδικούς (πάει, χάλασα κι εγώ). Ετσι, σε ελαφριά υστερία προσπάθησα να βρω βοήθεια μέσω Ιντερνετ. Η λύση τελικά δόθηκε σήμερα στο κατάστημα της εταιρίας κινητής τηλεφωνίας. Τρέμω την επόμενη φορά που θα μου συμβεί κάτι παρόμοιο. Ισως ξεχάσω το που μένω, το ποιος είμαι, το που πάω.

Υ.Γ.: Μόνο να μην ξεχάσω να φάω...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου