Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

Ο ΘΕΙΟΣ ΜΠΙΛΗΣ ΞΕΡΕΙ

Πάμε παραλία

Ξυπνάω το πρωί και τι να δω: συννεφιά, αεράκι, δροσούλα. Λογικό! Οταν κάνει μέσα στην εβδομάδα σούπερ καιρό, το ΣΚ θα σου φυλάει την «έκπληξη». Είχα όμως υποσχεθεί στα ανιψάκια μου μπάνιο και τέτοια υπόσχεση δεν παίρνεται εύκολα πίσω.


Ενθουσιασμένοι Μαριλένη και Γιώργος είχαν στο μυαλό τους τη θάλασσα μέρες τώρα. Φυσικά δεν είχαν κάνει καμία προετοιμασία. Ούτε σακίδια έτοιμα, ούτε μαγιό, εννοείται πως γυαλιά ηλίου, αντιηλιακά, πετσέτες κλπ. ήταν χαμένα στο καλοκαίρι 2014 και άντε βρες τα. Επεσε συναγερμός, η μαμά μου δεν ήθελε να ξέρει τίποτα, τα παιδάκια έτρεχαν, φώναζαν, έψαχναν και μέσα σε λίγα λεπτά βρισκόμασταν στον δρόμο για την παραλία.


Ο κόσμος λιγοστός, λόγω του νοτιά και της συννεφιάς. Στρώσαμε και τα παιδιά έτρεξαν αμέσως στο νερό. «Δεν είναι και πολύ κρύο», βροντοφώναξαν, ίσως και λόγω της λαχτάρας τους για το πρώτο μπάνιο. Η Μαριλένη αποδείχτηκε η πιο θαραλλέα της παρέας, αφού βούτηξε πρώτη, έκανε μακροβούτια και απλωτές. Ο Γιώργος πήρε τον χρόνο του και μπήκε με το πάσο του. Εγώ πάλι βούτηξα τελευταίος και αφού με είχαν πιτσιλίσει τα παλιόπαιδα! «Εχω ξεχάσει να κολυμπάω», μου είπε ο Γιώργος, ενώ με πλησίαζε στα βαθιά, χωρίς μπρατσάκια, χωρίς τίποτα. Ισως και το κολύμπι να είναι τελικά σαν το ποδήλατο.


Κάτσαμε ένα διωράκι. Ο κρυμμένος -πίσω από την αφρικανική σκόνη- ήλιος άλλοτε κατάφερνε να μας ζεστάνει, άλλοτε πάλι έχανε τη μάχη από τα σύννεφα. Τρέξαμε στην άμμο. Κάναμε βουτιές όλοι μαζί, όπως τότε με τη δική μου παρέα που παίρναμε φόρα και τρέχαμε στο νερό σκορπώντας τον πανικό στις «γριές»! Μαζέψαμε κοχύλια (δηλαδή κάναμε κόσκινο όλη την παραλία). Τα ανιψάκια έκαναν τούμπες, κατακόρυφο και κάτι από... ρόδα. Είναι οι πιο πολύτιμες στιγμές της ζωής μου που δεν αντικαθίστανται από άλλες.


Επιστρέψαμε στο σπίτι πεινασμένοι στο στομάχι, χορτάτοι όμως στην ψυχή! Εκεί, μας περίμενε το ΘΕΪΚΟ παστίτσιο της γιαγιάς. Μμμμμμμμμ... Είναι το ίδιο από τότε που θυμάμαι. Μα, ίδιο! Η αγαπημένη γεύση των παιδικών μου χρόνων που με συντροφεύει μέχρι και σήμερα. Κι εγώ έχω μάθει να το φτιάχνω σχεδόν εξίσου καλά. Μετά από ένα γρήγορο ντους, να φύγει από πάνω τους όλη η παραλία, κάτσαμε στο τραπέζι. Ο παππούς, η γιαγιά και άλλα τρία παιδάκια!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου