Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

ΠΩΣ ΓΛΙΤΩΣΑ ΑΠΟ... ΛΙΠΟΘΥΜΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ

Μην αντιστέκεσαι

Είναι μεσημέρι Δευτέρας. Ο ήλιος με έχει λιώσει. Η πείνα μου έχει τσακίσει το στομάχι. Το αλάτι έχει ξεράνει την επιδερμίδα μου. Πίνω λίγο νερό για να ξεγελάσω την αδυναμία μου. Μάταια. Το γουργουρητό δεν λέει να σταματήσει. Είναι από αυτές τις στιγμές που αν δεν φας κάτι γλυκό, απλώς καταρρέεις, τουλάχιστον έτσι νιώθω εγώ.


Φεύγουμε από τη θάλασσα (ναι, σήμερα ήμασταν από τους τυχερούς) και μια φίλη θέλει να αγοράσει παγωτάκι. «Σταμάτα» της λέω! «Αν δεν φάω σοκολάτα, με χάνετε»! Το δραματικό μου ύφος σε συνδυασμό με τη φωνή που ίσα που έβγαινε από το στόμα μου δεν επιδεχόταν αμφισβήτησης. Σε λίγα λεπτά κρατούσα τη σοκολάτα στα χέρια μου, όλο υπερηφάνεια.


Αυτές οι μικρές χαρές της ζωής... Φυσικά ξεκίνησα να τρώω τη γάλακτος με το τριμμένο μπισκότο πριν την πληρώσω, τέτοια ανάγκη. Την έφαγα όλη. Είχα περιθώριο; Σε επίπεδο κιλών, όχι! Σε επίπεδο γλύκας, άντεχα περισσότερο. Σοκολάτα. Τι ωραία... εφεύρεση!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου