Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΤΟ... ΚΑΛΤΣΑΚΙ

Και ξάφνου... μπαλαρίνος

Σου 'χει τύχει ποτέ; Οχι, σου 'χει τύχει; Γενικά είμαι ένας νορμάλ και ήρεμων τόνων άνθρωπος! Πέρσι είχα διαπιστώσει πως ένα ζευγάρι κοντά καλτσάκια μπεζ που έχω στην πολύτιμη συλλογή μου, έχει ένα μικρό θεματάκι: φεύγει από τη θέση του. Γλιστράει. Κατρακυλά στην καμάρα του ποδιού και αίφνης μεταφέρομαι στο Ηρώδειο! Γίνομαι μέλος ενός διάσημου μπαλέτου και φαντάζομαι διάφορα τρελά, όσο τα χειροκροτήματα του κοινού ηχούν στα αυτιά μου σαν ερωτική μελωδία ένα απομεσήμερο καλοκαιριού στη Δονούσα άνευ τζιτζικίων.


Στο θέμα μας τώρα. Είναι εκνευριστικό το καλτσάκι να σου φτάνει στη μέση του ποδιού και ουσιαστικά να είσαι ξέφτερνος! Ποιος ο λόγος για το καλτσάκι; Ε; Είχα πει εδώ και μήνες να ξεφορτωθώ αυτά τα καταραμένα τα μπεζ καλτσάκια, όμως η καρδιά του Παρθένου δεν το έλεγε. Και επειδή διαθέτω άλλα δύο παρόμοια ζεύγη, φυσικά δεν είχα ιδέα ποιο είναι το ελαττωματικό. Ετσι, το πρόβλημα διαιωνιζόταν.


Ωσπου φτάνουμε στο σήμερα. Τώρα γνωρίζω ποιο έχει θεματάκι, αφού το φοράω. Και ξέρω πολύ καλά πως πηγαίνοντας στο σπίτι, τα ρημαδοκαλτσάκια θα βρεθούν στον κάδο με συνοπτικές διαδικασίες. Να απαλλαγώ από τη... μιζέρια του μπαλαρίνου μια και καλή. Τέρμα στη δικτατορία των ελαττωματικών (καλτσακίων και μη)!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου