Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΛΙΓΑΚΙ ΟΥΡΑΝΟ

Τα κλικ της ζωής

Σου έχει τύχει ποτέ να δεις κάτι όμορφο και να θες να το απαθανατίσεις με το κινητό σου; Εμένα συνεχώς, αλλά όποτε το κάνω, πάντα κάτι μπαίνει στη μέση. Και εξηγώ: η Ελλάδα είναι μια χώρα γεμάτη καλώδια, κολώνες και πολύ ασχήμια όσο κοιτάς προς τα πάνω. Οχι δηλαδή πως και κάτω δεν υπάρχουν άσχημιες, αλλά όταν θες μια ανάσα πάντα κοιτάς ψηλά! Και υπάρχουν μέρες που μπορεί να νιώθεις ότι πνίγεσαι και να ψάχνεις λίγο ουρανό. Αντε βέβαια να τον βρεις...


Εχω λοιπόν δημιουργήσει ένα κολπάκι για να απομονώνω όλα όσα με ενοχλούν! Παίρνω το κινητό και ψάχνω το καλύτερο δυνατό κάδρο. Το περίεργο βέβαια είναι ότι αν δει κανείς τις δικές μου φωτό, ή δείχνουν ουρανό, ή γη. Το ενδιάμεσο που πνίγεται από τα δείγματα του... πολιτισμού το αποφεύγω. Ετσι, κρύβω τις ασχήμιες της καθημερινότητας και φτιάχνω τον δικό μου όμορφο κόσμο. Αυτά στην πόλη.

ΠΡΙΝ: τα καλώδια να εμποδίζουν τον ουρανό μου.

ΜΕΤΑ: βρίσκω την κατάλληλη γωνία και το κλικ γίνεται απλώς εξαιρετικό.

Γιατί εκτός πόλης όπου οι άνθρωποι δεν φτάνουν συχνά επειδή είναι μακριά από καφέ/ταβέρνες/μπουζούκια/μπαρ, μακριά από αυτά που -και καλά- τους χαρίζουν ευτυχία ψυχής, οι ομορφιές πληθαίνουν. Είναι τότε που το κάδρο μου αλλάζει, γίνεται ομορφότερο, με πιο ζωηρά χρώματα χωρίς «εικαστικές» παρεμβάσεις τρίτων. Η φύση άλλωστε ξέρει καλύτερα. Και εκεί στο δάσος, στην κορυφή του βουνού, στην ερημική παραλία, στο ξεχασμένο νησάκι του Αιγαίου τα κλικ δεν είναι απλώς ακόμη μια φωτογραφία, αλλά κλικ ζωής!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου