Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

ΣΤΙΣ ΚΟΥΖΙΝΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ

«Επικίνδυνες» μαγειρικές

Πίσω από κάθε φαγάκι κρύβεται μια ξεχωριστή ιστορία! Είναι η ιστορία του ανθρώπου που το μαγειρεύει, αλλά και η ιστορία αυτού με τον οποίο θα το μοιραστεί. Γυρίζω στην Αθήνα σαν ζιζάνιο μαγικό και μυρίζω. Πραγματικά μυρίζω! Τις κουζίνες των άλλων. Πόσο τέλειο είναι να βρίσκεσαι για δουλειά, στο Μαρούσι, στη Γλυφάδα, ακόμη και στο κέντρο και κάθε φορά που στρίβεις ένα στενό, τσουπ να, μια μυρωδιά φαγητού να σε πλημμυρίζει, να κάνει τον ουρανίσκο σου να παραλύει.


Σήμερα το πρωί βρέθηκα στο Μαρούσι, και όχι κάπου παράμερα, αλλά κοντά στην Κηφισίας! Ε, σε έναν δρόμο μύριζε γεμιστά και σε έναν άλλο σουτζουκάκια κοκκινιστά. Θα μου πεις, πως καταλαβαίνεις τα φαγητά; Μα, με εξάσκηση! Και στη μύτη και στη... μάσα. Αμ τις προάλλες πάλι δεν ήμουν στο κέντρο και κάποιος είχε τσιγαρίσει κρεμμύδια και κόντευα να αρχίσω να χτυπάω κουδούνια για κέρασμα; Κάτι καλό ετοιμαζόταν εκεί πέρα...


Η Αθήνα είναι μια πόλη μαγική! Είναι και μεγαλούπολη, είναι και χωριό. Είναι και προάστιο, είναι γειτονιά. Είναι και κέντρο, είναι και εξοχή. Τις πρωινές, αλλά και πρώτες μεσημβρινές ώρες μυρωδιές ξεχύνονται από τις κουζίνες των άλλων και μου ανατρέπουν τους βιορυθμούς. Αλλά και με ταξιδεύουν συνάμα, διότι πίσω από κάθε μυρωδιά, πίσω από κάθε κατσαρόλα σκέφτομαι τους ανθρώπους που θα καθίσουν μαζί να μοιραστούν το φαγάκι: τους ηλικιωμένους που συζητάνε για την κομμένη σύνταξή τους, το νέο ζευγαράκι που κάνει όνειρα πάνω από μια μπουκιά, τη μοναχική γυναίκα που μεγαλώνει με αγάπη τα παιδιά της και φροντίζει να μην τους λείψει τίποτα, την παρέα από το Πανεπιστήμιο που για πρώτη έφτιαξε σάλτσα για μακαρόνια και το... γιορτάζει, τη γυναίκα που φροντίζει έναν άρρωστο παππού και του λέει ιστορίες από τη χώρα της, ώστε εκείνος να ξεχνιέται και να τρώει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου