Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ RESTART

Ζητούμενο η εξέλιξη

Ημουν χρόνια σε μια δουλειά. Είχα φτιάξει τη ζωή μου έτσι, ώστε να λειτουργούν όλα ρολόι. Είχα σχεδόν ό,τι ήθελα, ήμουν αρκετά χαλαρός, ζούσα, απολάμβανα, χαιρόμουν. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα. Ωσπου ήρθε ο Οκτωβριος του 2014 για να μου αποδείξει πως τα πάντα μπορούν να ανατραπούν τόσο γρήγορα, όσο χρειάζονται τα βλέφαρά μας να ανοιγοκλείσουν...


Η κρίση (όχι μόνο η οικονομική) έκανε τους περισσότερους από εμάς να χάσουμε μεγάλο μέρος, αν όχι τα πάντα, όσων είχαμε κατακτήσει προ αυτής. Και έπειτα τι; Ανάγκη για κλείσιμο μηχανών, ενδοσκόπηση και τελικά αναγέννηση. Χρειάστηκε να μείνω στάσιμος, κενός, να αδειάσω από τα άσχημα του παρελθόντος. Εμεινα για μερικούς μήνες αδρανής. Ομως μετά πήρα μπρος. Μα, μπορείς να κάνεις αλλιώς; Γέννησε το μυαλό μου ιδέες. Δοκιμάστηκα, πειραματίστηκα, απέτυχα, μα τα κατάφερα κιόλας. Και κάπως έτσι οι ελαφρώς σκουριασμένες μου μηχανές πήραν πάλι μπρος.


Μα, τι ωραίο που είναι να έχεις μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Μια ευκαιρία για να τα αλλάξεις όλα. Οπως όταν είσαι βαλτωμένος σε μια σχέση, έναν γάμο, μια κακή επαγγελματική συνεργασία. Οταν έρχεται το τέλος, λογικό είναι να πενθήσεις, όμως δεν πρέπει να μένεις εκεί. Η στασιμότητα είναι ένας βάλτος και εκεί οι άνθρωποι δεν έχουμε θέση. Προχωράς, εξελίσσεσαι, συναναστρέφεσαι άλλους, ανταλλάσσεις απόψεις και ιδέες. Βάζεις το μυαλό να δουλέψει. Ενημερώνεσαι, επιμορφώνεσαι, σε αλλάζεις. Πρώτα με λόγια και μετά με πράξεις.


Ο καθένας μας το χρωστά στον εαυτό του να πάει ένα βήμα μπρος, να ξεφύγει από το παρελθόν του, να κοιτάξει ευθεία. Και αισθάνομαι τόσο άσχημα όταν βλέπω ανθρώπους δίπλα μου να μένουν παγωμένοι μπροστά στις ευκαιρίες που τους δίνει η ζωή... Γιατί παντού υπάρχουν ευκαιρίες...


* Τώρα ξαναδιάβασε το κείμενο και όπου «άνθρωπος» βάλε... «Ελλάδα»!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου