Τρίτη, 16 Ιουνίου 2015

Μ' ΑΓΙΟΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑΣΕΜΙΑ

Καλοκαιρινές μελαγχολίες

Δεν ξέρω γιατί, αλλά να, τώρα πριν από λίγο με το αλάτι της θάλασσας και με μια περίεργη δροσούλα που έχει η αποψινή νύχτα, κάτι με έπιασε. Θυμήθηκα τα παλιά. Τότε που τέτοια εποχή η παρέα σιγά-σιγά μαζευόταν και το καλοκαίρι μόλις ξεκινούσε. Και τι καλοκαίρι! Μου λείπει αυτή η ανεμελιά ρε. Από τη θάλασσα, στο πάρκο για παιχνίδι και το βράδυ βόλτα για σουβλάκια και θερινό σινεμά. Και όταν γέμιζε το φεγγάρι κάναμε και τα μπιτς πάρτι μας με φωτιά και κιθάρα...


Σήμερα όλα έχουν αλλάξει... Ακόμη και το γιασεμί δεν μυρίζει το ίδιο. Η θάλασσα και η αύρα της έχουν πια άλλον αέρα. Το ηλιοβασίλεμα ενώ φαντάζει γνώριμο, κάτι σαν να το κάνει διαφορετικό. Εδώ και τα παγωτά είναι φορτωμένα με τύψεις και δεν έχουν καμία σχέση με την παιδική μου γεύση. Κι εγώ προσπαθώ να βρω αυτήν την παλιά ανεμελιά, αυτήν την τόσο όμορφη αίσθηση κι όσο την πλησιάζω, τόσο τη χάνω. Ιδια μάτια, άλλο βλέμμα...

https://www.youtube.com/watch?v=Tb-CHmky2K8

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου