Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

7 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ

Καινούργια αρχή

Ας είναι καλά το Facebook που μου θύμισε πως σαν σήμερα 23 Ιουλίου, πριν από 7 χρόνια μετακόμιζα από το σπίτι των γονιών μου στο δικό μου σπίτι. Πως πέρασαν όμως έτσι γρήγορα; Αλλος Βασίλης τότε, άλλος Βασίλης σήμερα. Διαφορετικά όνειρα και σκέψεις το 2008, εντελώς άλλα πράγματα στο μυαλό τώρα. Οταν ξεκινάς τη δική σου ζωή -γιατί ουσιαστικά η αληθινή ζωή αρχίζει μόλις μείνεις μόνος σου- όλα φαντάζουν διαφορετικά, πιο ωραία, σαφώς καινούργια και σίγουρα σαν ένα παιχνίδι δελεαστικό που σε προκαλεί να το ανακαλύψεις. Στην πορεία πολλοί μύθοι καταρρίπτονται, πολλά αλλάζουν, ανατρέπονται. Αναθεώρησα αρκετά πράγματα, ωρίμασα, άλλαξα, με έχασα, με ξαναβρήκα.


Το σπίτι μου το βλέπω κάθε φορά αλλιώς. Είναι και σαν παραμυθένιο καλυβάκι, είναι και σαν καταφύγιο, είναι και μοντέρνο διαμέρισμα, είναι και ερωτική φωλιά, είναι και τόπος συνάντησης φίλων, είναι και... βοτανικός κήπος, είναι και χαρτοπαικτική λέσχη, έχει κάτι απο οινομαγειρείο, τον Χειμώνα το λες και σαλέ, αφού εσχάτως είχε τόσο κρύο και μόνο το τζάκι έσωζε κάπως την κατάσταση.


Επτά χρόνια πέρασαν. Μέσα στους τέσσερις αυτούς τοίχους, τους δικούς μου τοίχους, ένιωσα την απόλυτη ελευθερία, αλλά και μια φυλακή υψίστης ασφαλείας. Γέλασα πολύ, πόνεσα ακόμη περισσότερο. Σπαταλήθηκα, μου τσάκισα την ψυχολογία... Δέθηκα με τα πράγματά μου, θέλησα όμως και να τα σπάσω κάποιες φορές. Μελαγχόλησα, τραγούδησα, έπαιξα θέατρο, αγκαλιάστηκα, έκλαψα πολύ. Αλλά πάνω από όλα αγάπησα ιδιαίτερα το σπίτι μου κι αν θες, αγάπησα περισσότερο κι εμένα μέσα σε αυτό!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου