Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ

Το... αιώνιο πρόβλημα

Καημό το 'χω να πάω σε μια παραλία και να μην φύγω... φορτωμένος με σκουπίδια! Ποτέ δεν κατάλαβα όλους αυτούς τους συνανθρώπους μας που θεωρούν «χρέος» τους ό,τι δεν χρειάζονται να το πετάνε κάτω, να το κρύβουν στην άμμο, να το στριμώχνουν σε βράχια και θάμνους. Θλίβομαι όταν βρίσκομαι σε μια θάλασσα και δίπλα μου βρίσκω από πλαστικα μπουκάλια και ρούχα, μέχρι πακέτα από τσιγάρα, καλαμάκια, ποτήρια και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.


Με την παρέα μου κάνουμε μια άμεση αποκομιδή και η θάλασσα επιστρέφει γοργά στο γνώριμό της ύφος, έτσι δηλαδή όπως θα ήταν εάν ο άνθρωπος δεν περνούσε από εκεί. Και πραγματικά δεν μπορεί να το συλλάβει ο νους μου, πως το σήμερα υπάρχουν άτομα που θεωρούν πολύ φυσιολογικό να αφήσουν τα σκουπίδια τους όπου βρουν. Ετσι κάνουν και στον δρόμο, σε παγκάκια, στο μετρό, αλλά λες στην πόλη, όλο και κάποιος υπάλληλος θα βρεθεί να τα μαζέψει. Στις παραλίες -και δη τις απομακρυσμένες- αλήθεια, ποιον περιμένουμε να τα πάρει;


Είμαστε πια τόσο αμμόρφωτος λαός, ή θεωρούμε πως πρέπει να υπάρχει πάντα κάποιος από πίσω μας, για να μας κάνει τις δουλειές, κάτι σαν προσωπικός υπηρέτης; Τη δεκαετία του '80 ο γλάρος μας έλεγε: «Όχι σκουπίδια, όχι πλαστικά σε θάλασσες και ακτές» (https://www.youtube.com/watch?v=AoaYOf8zNL4) και προσπαθούσε να περάσει το μήνυμα. Τόσα χρόνια μετά, ο γλάρος γέρασε και το μήνυμα δυστυχώς δεν έφτασε στους παραλήπτες (https://www.youtube.com/watch?v=hFX0xwMYCKI). Οι γενιές παρήλθαν, μα το αποτέλεσμα ίσως είναι χειρότερο από παλιά. Δεν ξέρω εάν φταίει το γεγονός ότι πλέον ο πληθυσμός της χώρας είναι ένα μίγμα λαών, δεν νομίζω. Οι Ελληνες βρωμίζουμε εξίσου, εάν όχι περισσότερο από τους ξένους.


Τότε γιατί συμβαίνει αυτό; Δεν έχω απάντηση. Εάν υπήρχαν πολλοί σαν εμάς που μαζεύουμε τα σκουπίδια των άλλων, τότε τα πάντα γύρω μας θα ήταν πιο καθαρά. Λαμπίκο όμως θα ήταν εάν ο καθένας από εμάς δεν πετούσε τίποτε κάτω και φρόντιζε το περιβάλλον σαν το σπίτι του, ενώ ταυτόχρονα σεβόταν τον εαυτό του και τους γύρω του... Κάτσαμε αρκετές ώρες στην παραλία. Φεύγοντας την αφήσαμε σε άψογη κατάσταση. Ημασταν όλοι τόσο περήφανοι!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου