Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ

Καλοκαιρινές μελαγχολίες

Σκόρπιες σκέψεις έρχονται στο μυαλό μου, τώρα που κάθομαι απέναντι από την οθόνη του υπολογιστή. Ξέρεις, μου λείπει το καλοκαίρι. Το παλιό καλό καλοκαίρι. Της ανεμελιάς, της γεύσης, του κεφιού... Δεν θα έρθω (ούτε και) φέτος στο νησί. Το ξέρω είναι κρίμα, αλλά....


Μην με περιμένεις... Δεν θα περπατήσω στην καυτή άμμο. Ούτε καν στα πλαϊνά βραχάκια που κάναμε τις βουτιές και σκάγαμε θεαματικά μες στα τιρκουάζ νερά. Τότε που ξεχνούσαμε να βγούμε, μουλιάζαμε και τα χείλη μας έτσουζαν από την αλμύρα. Και μετά που πίναμε νερό σαν να ήταν η τελευταία φορά; Δεν θα φάμε φρούτα κατευθείαν παγωμένα από τη θάλασσα... Ούτε θα φτιάξουμε καστράκια στην άμμο και θα κυνηγιόμαστε για μπουγέλο με τα καπέλα μας!


Δεν θα περπατήσω στα σοκάκια, ούτε θα κυνηγώ τις μύγες για να μην κάτσουν πάνω στα φαγητά μας. Θυμάσαι τα καλαμαράκια, το χταποδάκι, τις πατάτες και τη χωριάτικη με τη ντομάτα που μόλις είχε κοπεί; Και την έξτρα φέτα; Κι εγώ θυμάμαι.


Οπως θυμάμαι και το ποτάκι κάτω από τη φεγγαράδα με το κύμα να σκάει στην ακτή και να μας ταξιδεύει στο όνειρο. Αμ τα γέλια μας; Που πονούσε η κοιλιά και λέγαμε «φτάνει, δεν μπορώ να αναπνεύσω»!


Θα μου λείψει το νησί, το όποιο νησί. Αυτό του απόλυτου καλοκαιρινού ελληνικού προορισμού. Που ξεχνάς και ξεχνιέσαι, που ο χρόνος σταματά. Ισως βρεθούμε ξανά το άλλο καλοκαίρι. Θα σε σκέφτομαι, θα ελπίζω, θα περιμένω...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου