Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

ΚΑΥΤΟ ΦΙΝΑΛΕ ΜΗΝΑ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ

Στην ουρά, στην ουρά

Εχω μία κακή συνήθεια: επειδή τακτοποιώ τις φορολογικές μου υποχρεώσεις μέσω e-banking, θεωρώ πως όλος ο κόσμος πάνω - κάτω το ίδιο κάνει! Αμ δε. Ετσι η σημερινή ημέρα ήταν για μένα μια απλή Παρασκευή και φυσικά δεν την εξέλαβα ως το τέλος του μήνα. Παρ' τα! Περίμενα στην ουρά μιάμιση ώρα -73 χαρτάκια πριν από μένα- και ευτυχώς που κάποια νούμερα «έτρεχαν» αλλιώς εκεί θα ήμουν ακόμη. Στα θετικά επίσης και ο κλιματιζόμενος χώρος και τα καναπεδάκια, αν και από ένα σημείο κι ύστερα ένα μούδιασμα το αισθανόσουν στις... πίσω υποθέσεις.


Παρατηρούσα λοιπόν τον κόσμο. Οι περισσότεροι ήταν ήσυχοι, υπομονετικοί, σίγουρα δεν τους έλεγες χαρούμενους. Ηταν και κάποιοι που συναντούσαν γνωστούς και έσκαγαν χαμόγελα, ενώ αντάλλασσαν τα νέα τους («που θα πας διακοπές», «για 2-3 μέρες στο χωριό»). Αλλοι πάλι ήταν πηγμένοι στη... χαρτούρα. Φάκελοι και υποφάκελοι, και να τα ΑΦΜ, να οι ΑΜΚΑ, να τα ΑΦΜ των συζύγων, να αριθμοί παροχής της ΔΕΗ, να οι κλειδάριθμοι... Εκαναν μάλιστα στα κλεφτά τις πράξεις: πόσα χρωστάω εδώ, πόσα σε αυτή τη ρύθμιση, πόσα στην εφορία κλπ. Ο διπλανός μου γεράκος κατάντησε λογιστής. Στεναχωρήθηκα. Εφτασε η σειρά μου, έκανα τη δουλειά μου, βγήκα. Εξω έβραζε ο τόπος. Νοστάλγησα τη δροσιά της τράπεζας. Ασε μας μωρέ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου