Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2015

ΛΑΒ ΣΤΟΡΙ: ΠΟΛ ΝΙΟΥΜΑΝ – ΤΖΟΑΝ ΓΟΥΝΤΓΟΥΟΡΝΤ

Ο... βαρετός και η... περπατημένη

«Εχω μπριζόλα στο σπίτι. Γιατί να βγω έξω για χάμπουργκερ»; Με αυτή την ιδιαίτερη ατάκα -που όμως τα λέει όλα- περιέγραφε ο Πολ Νιούμαν τη σχέση του με τη Τζόαν Γούντγουορντ και το γεγονός ότι δεν την απάτησε ποτέ. Και γιατί να την απατήσει άλλωστε; Οι δυο τους ήταν τρελά ερωτευμένοι και είχαν βρει ο ένας στον άλλο, το άλλο τους... ολόκληρο, πράγμα σπάνιο για τον σκληρό κόσμο του Χόλιγουντ! Κι εκεί ίσως βρίσκεται και το μυστικό της επιτυχίας του γάμου τους: δεν έμειναν ποτέ μόνιμα στη Μέκκα του διεθνούς κινηματογράφου... Αλλωστε όπως έλεγαν, δεν ήταν ποτέ οι άνθρωποι του Χόλιγουντ, τους άρεσε περισσότερο η αμερικανική επαρχία, εκεί όπου μπορούσαν να απολαύσουν περισσότερο ο ένας τη συντροφιά του άλλου.


Πολ και Τζόαν γνωρίστηκαν το 1953, όταν και οι δύο εργάζονταν στο μιούζικαλ «Picnic», στο Μπρόντγουεϊ. Η χημεία τους ήταν δεδομένη και φανερή, τα βλέμματά τους πετούσαν σπίθες, όμως κανείς δεν έκανε το πρώτο βήμα, αφού και οι δύο ήταν δεσμευμένοι (μα, πάντα το ίδιο σενάριο;). Μερικά χρόνια αργότερα, συνεργάστηκαν στην ταινία «The long, hot summer», που έμελλε να τους φέρει πιο κοντά. «Ηταν μοντέρνα και ανεξάρτητη. Ημουν ντροπαλός και κάπως συντηρητικός. Μου πήρε πολύ χρόνο να την πείσω πως δεν ήμουν τόσο βαρετός, όσο έδειχνα», είχε εξομολογηθεί ο Νιούμαν. Και πραγματικά ήταν δύσκολο να πείσεις ένα ξανθό κορίτσι από το Νότο, που είχε συμμετάσχει σε δεκάδες διαγωνισμούς ομορφιάς και ήταν αυτό που λες πιο... ξεπεταγμένη να κοιτάξει έναν γόη μεν, πιο βαρύ τύπο δε.


Υπομονή και τρυφερότητα, θεωρούσε ο Νιούμαν ότι είναι τα μυστικά για έναν μακρύ και επιτυχημένο γάμο. «Οταν είσαι καιρό παντρεμένος με κάποιον, καμιά φορά τον τρελαίνεις και σε τρελαίνει, όμως κάτω από όλα αυτά υπάρχει ένας πυρήνας στοργής και σεβασμού», έλεγε χαρακτηριστικά. Ο γάμος τους έγινε τον Ιανουάριο του 1958 σε ξενοδοχείο στο Λας Βέγκας. Το γαμήλιο δώρο του προς εκείνη ήταν μια ασημένια κούπα με χαραγμένο: «Κατέληξες με μένα, αν καμιά φορά δεν τρώγομαι, χρησιμοποίησε αυτήν»! Ο χρόνος τους μοιραζόταν ανάμεσα στα σπίτια τους σε Κονέκτικατ (αποικιακού τύπου χτισμένο το 1760, με έναν τεράστιο αχυρώνα που μετέτρεψαν σε ξενώνα), Νέα Υόρκη (διαμέρισμα) και Μαλιμπού (παραλιακό σπίτι). Μαζί απέκτησαν τρεις κόρες, την Ελινορ Τερέζα (1959), τη Μελίσα Στιούαρτ (1961) και την Κλερ Ολίβια (1965) και έζησαν ευτυχισμένοι για 50 χρόνια, μέχρι τη στιγμή που τους χώρισε ο θάνατος, όταν απεβίωσε ο Νιούμαν...


Από την αρχή της σχέσης τους, ο Πολ και η Τζόαν είχαν ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Πρώτα ήταν πολύ καλοί φίλοι και έπειτα έγιναν εραστές. Μπορούσαν να μιλήσουν για τα πάντα χωρίς το φόβο της απόρριψης, ή της κοροϊδίας. Υπήρχε εμπιστοσύνη. «Οι άνθρωποι παραμένουν παντρεμένοι επειδή το θέλουν, όχι επειδή οι πόρτες είναι κλειδωμένες», υποστήριζε ο Πολ Νιούμαν και πόσο δίκιο έχει. Δυο άνθρωποι πρέπει να μένουν μαζί μόνο επειδή θέλουν τρελά να είναι μαζί και για κανέναν άλλο λόγο. Νιούμαν και Γούντγουορντ ήταν δυο εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες. Ηταν όμως αυτές οι διαφορές τους που αντί να τους απομακρύνουν τους έφερναν πιο κοντά και δυνάμωναν τη σχέση τους. «Ο έρωτας απομακρύνεται όσο περνά ο καιρός, αλλά το να είσαι παντρεμένη με έναν άντρα που σε κάνει καθημερινά να γελάς, ε, αυτό είναι πραγματική τύχη», εκμυστηρευόταν η Τζόαν που κοιτώντας τη ζωή της σήμερα πρέπει να νιώθει πολύ ευτυχισμένη που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της στην αγκαλιά του φίλου, εραστή, συντρόφου και πατέρα των παιδιών της...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου