Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2015: vol.2

Αλλος με τη βάρκα μας

Είμαι που λες στον Λούσιο και κολυμπάω. Ξάφνου, στο βάθος βλέπω το τέλειο ξύλο! Στρογγυλό, σχεδόν άψογο και λείο και με μία χαραμάδα - τομή! Σούπερ, σκέφτομαι. Θα γίνει το τέλειο βαρκάκι για παιχνίδι και μετά δώρο σε κάποιο ανιψάκι. Κοιτάζω τριγύρω για να βρω μικρά ξυλάρακια, να τα βάλω στη σχισμή και να φτιάξω τα κατάρτια. Επειτα αναζητώ φυλλαράκια και χόρτα για τα πανιά. Δεν μπορείς να φανταστείς τι δυνατότητες για παιχνίδι σου προσφέρει η φύση, φτάνει μόνο να μπορείς να δεις πέρα από τα προφανή.


Συγκέντρωσα πλατανόφυλλα, αλλά και τα μπαλάκια που κρέμονται από το πλατάνι (συγκεντρωθείτε στο πρότζεκτ «βαρκάκι» παρακαλώ), έβγαλα χόρτα που φυτρώνουν πλάι στις πέτρες, μάζεψα και ένα ξερό φύλλο που περνούσε δίπλα μου στο νερό.


Σε λίγα λεπτά το βαρκάκι ήταν έτοιμο, αλλά δεν το λες και... αξιόπλοο! Μπάταρε από τη μία του πλευρά και ελαφρώς βουλιάζει (https://www.youtube.com/watch?v=2VD3XNbUgQM). Ουφ! Είναι όμως απίστευτο. Δεν είχα φτιάξει ποτέ ένα βαρκάκι, πέρα από τα χάρτινα. Είναι όμορφο να δημιουργείς στη φύση, να βάζεις τη φαντασία σου να δουλέψει και ό,τι βγει. Το αποτέλεσμα πάντα σε δικαιώνει.


Το λάτρεψα το βαρκάκι μου και πλέον δεν θέλω να το μοιραστώ με κανέναν. Κι επειδή είναι ένα κομμάτι της Αρκαδίας, αποφάσισα να το αφήσω στο σπίτι της Στεμνίτσας να αποτελεί μέρος της διακόσμησης και ανάμνηση των ωραίων μας φετινών διακοπών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου