Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2015: vol.3

Στάση για... υποβρύχιο

Είναι μια από τις γεύσεις των παιδικών μου χρόνων: το υποβρύχιο. Η κρέμα βανίλιας που τη βυθίζεις στο παγωμένο νερό και είναι ίσως το καλύτερο γλύκισμα μες στη ζέστη. Φέτος το καλοκαίρι απόλαυσα και πάλι την αγαπημένη μου βανίλια στην αυθεντική της μορφή, αφού τα τελευταία χρόνια έχουν βγει και άλλες γεύσεις «υποβρυχίων» που ούτε να της πλησιάσω δεν θέλω. Γιατί να χαλάσεις κάτι αυθεντικό για χάρη της γευστικής προόδου;


Ενα απόγευμα, από τα λίγα που είχε ζέστη στη Στεμνίτσα (όχι δηλαδή πως χρειαζόμουν αφορμή), άνοιξα το μικρό πλαστικό δοχείο, βούτηξα τη μύτη μου μέσα και έμεινα για κάποια δευτερόλεπτα έτσι μυρίζοντας τη βανίλια. Θεϊκή μυρωδιά. Κάποτε πήρα ένα κουταλάκι και το βύθισα στην κρέμα βάζοντας μάλιστα μπόλικη δόση, χορταστική. Επειτα πρόσθεσα και παγωμένο νερό και κατευθείαν στην αυλή για απόλαυση. Με παρέα, πάντα. Η βανίλια θέλει παρέα. Στην αρχή τρως τη βανίλια και αφού καθαρίσεις εντελώς το κουταλάκι, πίνεις το νερό που έχει αποκτήσει μια γλυκιά γεύση!


Τι κι αν έχουν περάσει δεκάδες χρόνια από τότε που πρωτοδοκίμασα υποβρύχιο; Η γεύση του παραμένει το ίδιο γλυκιά, παιχνιδιάρα, ταξιδιάρικη. Και έτσι όπως συντρόφευε τα παιδικά μου καλοκαίρια, ίσως το κάνω και πάλι μόδα και να συντροφεύει και τις επόμενες διακοπές (γιατί οι... μεγάλοι δεν έχουμε καλοκαίρια) μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου