Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2015: vol.4

Πάμε για ορθοπεταλιές

Αγαπώ πολύ το ποδήλατο, όμως εδώ και αρκετά χρόνια δεν έχω κάνει. Θυμάμαι, τελευταία φορά που έκανα ποδηλατάδα ήταν τον Ιούνιο του 2011 στο Λονδίνο (χλιδή) εξερευνώντας την πόλη αλλιώς με έναν φίλο που έμενε εκεί. Φοβερό συναίσθημα να κάνεις ποδήλατο στους κεντρικούς δρόμους της βρετανικής πρωτεύουσας και ξαφνικά να αντιλαμβάνεσαι πως σε απόσταση αναπνοής πίσω σου βρίσκεται το κλασικό κόκκινο διπλό λεωφορείο. Εκεί βέβαια ο οδηγός σε προσέχει και δεν σου κορνάρει για να κάνεις στην άκρη, ούτε φυσικά σε προσπερνά. Αλλη αίσθηση. Α ψέματα. Ανέβηκα και το καλοκαίρι του 2012 όταν με φιλοξενούσε μια παρέα στο εξοχικό τους στον Κάλαμο. Κάποια στιγμή μου βγήκε και η αλυσίδα (τι έχω τραβήξει με τις αλυσίδες από παιδί), αλλά την έβαλα πάλι στη θέση της και όλα καλά, απόλαυσα τη βόλτα μου πλάι στο κύμα.


Ζηλεύω όσους έχουν ποδήλατα. Θέλω κι εγώ. Πιο πολύ όμως ζηλεύω τα παιδιά με την ανεμελιά και το αίσθημα ελευθερίας που τους δίνει το δικό τους «όχημα». Κάνοντας μπάνιο σε παραλία της Κορίνθου είδα όλο χαρά να έρχεται δίπλα μας μια παρέα νεαρών αγοριών. Αφησαν τα ποδήλατά τους χύμα -όπως οι μεγάλοι αφήνουμε ψάθες και πετσέτες- και έπεσαν μέσα για βουτιά. Επαιξαν λίγο με τα κύματα και χάθηκαν πάλι στον δρόμο ως άλλοι ιππότες της ασφάλτου. Ισως να πήγαν σε διπλανή παραλία. Είναι ωραία η ελευθερία κινήσεων και μάλιστα χωρίς φόρους και βενζίνη.


Λίγες ημέρες αργότερα στο χωριό Παναγιά, στην ορεινή Αρκαδία, διαπίστωσα με χαρά πως όλοι οι κάτοικοι είναι μια μεγάλη παρέα και αγκαλιά. Στο ταβερνάκι (θα επανέλθω) που φάγαμε πάνω στην κεντρική πλατεία του χωριού χάζεψα για ώρα κάτι μικρά παιδάκια που πήγαιναν πέρα δώθε με τα ποδηλατάκια τους. Ασφάλεια, ηρεμία, γαλήνη. Εκεί ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει στο 1960! Τέλεια. Κάποια στιγμή ο πιο μεγάλος της παρέας άφησε τα «μικρά» διότι είχε κάτι πιο ενδιαφέρον να κάνει (είχε ραντεβού με μια κοπέλα στη βρύση έξω από το χωριό, όλα μαθαίνονται), εκείνα αρχικά ήταν μελαγχολικά, γρήγορα όμως βρήκαν και πάλι το κέφι τους και συνέχισαν το πάνω - κάτω στο πλακόστρωτο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου