Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

ΚΑΒΑΝΤΖΑΚΙ ΜΙΑ ΣΤΑΛΙΑ

Μικροί θησαυροί στην Αττική

Είμαι που λες στην Αθήνα, Αύγουστος 2015 και αναζητώ μια όμορφη παραλία για να ξεχαστώ λιγάκι και να νιώσω διακοπές στην πόλη. Ευτυχώς ευλογημένος τόπος και η Αττική, όπως όλη η Ελλάδα άλλωστε, κι έτσι είναι σχετικά εύκολο να βρεις ένα μικρό κολπάκι, βράχια, αλλά και μυστικές αμμουδίτσες που ο συνωστισμός είναι κάτι άγνωστο.


Φτάνοντας σε μια από τις αγαπημένες μου παραλίες, είδα με χαρά πως ένα ζευγάρι που είχε καταλύσει σε μια μικρή σπηλίτσα μόλις έφευγε. Τέλεια! Η ζέστη ήταν ανυπόφορη, κουβαλούσαμε και πράγματα από το αυτοκίνητο με τα πόδια, η εσοχή μέσα στα βράχια φάνταζε κάτι σαν μικρό δώρο από το Σύμπαν.


Αφού κάναμε ελάχιστα βήματα στα ρηχά φτάσαμε στο καβαντζάκι. Μούρλια. Είχε σκιά, ήταν καθαρό, είχε δροσιά, ήταν πριβέ και από τη δεξιά του πλευρά είχε μια τρύπα ανάμεσα στα βράχια που λειτουργούσε και σαν παράθυρο - παρατηρητήριο στον κόλπο, αλλά και σαν φυσικό κλιματιστικό. Εφερνε έναν αέρα σούπερρρ.


Η βουτιά στα δροσερά νερά ήταν εξίσου ευεργετική, όσο και η έξοδος και το αραλίκι κάτω από τη θέα των βράχων. Σε αυτό το ευλογημένο μικρό μέρος στον πλανήτη πήρα έναν υπνάκο υπό τους ήχους των κυμάτων και των τζιτζικιών. Ξύπνησα με όρεξη και έφαγα σαλάτα με γαβράκια και ψωμί με προζύμι. Διάβασα το βιβλίο μου και ξαναβούτηξα. Χαλάρωσα, ηρέμησα, ταξίδεψα, ονειρεύτηκα.


Τελικά οι μικρές χαρές της ζωής δεν βρίσκονται στα χλιδάτα νησιά, τα ωραία σκάφη, τα πολυτελή ξενοδοχεία και τις ξαπλώστρες πάνω σε... χρυσαφέρνια άμμο. Οι χαρές της ζωής, δηλαδή η ίδια η ζωή κρύβεται σε μια σπηλίτσα, ίσως πολύ κοντά σου, τόσο που ξεφεύγει από τη ματιά σου. Για δες παραδίπλα; Μήπως είναι εκεί;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου