Τρίτη, 4 Αυγούστου 2015

ΟΙ... ΚΛΕΦΤΟΣΥΚΑΔΕΣ

Από το κλαρί, στο στόμα

Είχα χρόνια να φάω σύκα κατευθείαν από τη συκιά. Το... σπορ το ξεκινήσαμε ξανά πέρυσι και σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Βρίσκεις μια συκιά στην περιοχή σου, σταμπάρεις ότι δεν ανήκει σε κάποιο σπίτι, ή οικόπεδο, δεν είμαστε τώρα για καταπατήσεις, οπλίζεις και ορμάς!


Μόλις έχει ξεκινήσει η εποχή τους και σε πολλές συκιές θα βρεις αρκετά σύκα που δεν είναι ακόμη γινωμένα. Δεν τα κόβεις. Επιλέγεις μόνο αυτά που είναι ήδη ώριμα. Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα από το να γεύεσαι σύκο που μόλις έχεις κόψει. Αλλη νοστιμιά. Και ένας μικρός... άθλος που τα κατάφερες και έφτασες ακόμη και στο πιο ψηλό κλαδί (είναι ευλύγιστο δέντρο, μην το φοβάσαι, τράβα κλαρί).


Και φέτος λοιπόν ξεκίνησαμε το εν λόγω «άθλημα» διατροφής και ευτυχώς που υπάρχουν και τα Μεσόγεια (και τα προάστια βέβαια είναι γεμάτα) με τις διάσπαρτες συκιές και έχει φρούτα για όλους. Συνήθως τα κόβουμε το Σαββατοκύριακο, ώστε να τα πάρουμε μαζί μας στη θάλασσα, τύπου σνακ. Τα περισσότερα βέβαια τρώγονται στη διαδρομή, ελάχιστα φτάνουν ως την παραλία. Την επόμενη φορά που θα βρεθείς μπροστά σε μία συκιά, στάσου, μύρισε, κόψε και απόλαυσε. Αχ αθάνατο ελληνικό καλοκαίρι!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου