Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015

ΚΑΝΕ ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Βουτιά και πάμε

Δεν θα βαρεθώ να το γράφω: η θάλασσα του Φθινοπώρου είναι η καλύτερη! Τι κι αν τις τελευταίες ημέρες ο καιρός μας τα χάλασε λίγο; Χάσαμε τον ήλιο, βραχήκαμε, μουλιάσαμε από την υγρασία; Στα διαλείμματα του καιρού η θάλασσα μας περίμενε εκεί, πιστή στο ραντεβού της. Ραντεβού στο οποίο φυσικά παραβρέθηκα.


Βρεθήκαμε στο... γνωστό μέρος αργά το απόγευμα. Ο λιγοστός ήλιος τελικά κρύφτηκε πίσω από τα σύννεφα συνθέτοντας ένα υπέροχο σκηνικό. Ο κόσμος σχεδόν ανύπαρκτος. Μούρλια! Ολη η θάλασσα για πάρτη μας. Το αεράκι που φυσούσε από τον νότο μου άφηνε μια ελαφριά κρυάδα και η λύση ήταν μία: μπλουμ!


Βούτηξα με τη μία. Το νερό, όπως άλλωστε το περίμενα, ήταν σχετικά ζεστό παρά τις βροχές των προηγούμενων ημερών που εμπλούτισαν τη θάλασσα με φρέσκο και δροσερό... υλικό. Τα γκριζοπράσινα χρώματα έκαναν ένα φοβερό παιχνίδι με τη φύση και άλλαζαν συνεχώς ανάλογα με το εάν συννέφιαζε περισσότερο, ή έσκαγε μύτη ένας μικρός ηλιάκος.


Ανέβηκα στο υψηλότερο σημείο της χερσονήσου. Απόλαυσα τη δύση και αιχμαλώτισα με το βλέμμα μου τα χρώματά της για να τα πάρω μαζί μου. Πήραμε τον δρόμο του γυρισμού λίγο μετά τις επτά. Οταν έφτασα στο σπίτι είχε πια σκοτεινιάσει. Τι περίεργο αυτήν την εποχή του χρόνου που όταν πια σκοτεινιάζει νομίζεις πως είναι περασμένες εννιάμιση και είναι ακόμη τόσο νωρίς...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου