Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΑΝΟ Ο ΦΙΛΟΣ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ ΕΚΔΡΟΜΗ

Φθινόπωρο στο χωριό

Η Στεμνίτσα, στην ορεινή Αρκαδία, είναι υπέροχη όλες τις εποχές του χρόνου. Πριν από μερικές ημέρες, εντελώς στα ξαφνικά, έπεσε η ιδέα να επισκεφθούμε το χωριό μου με φίλους. Είχαμε καιρό να το κάνουμε, η συγκεκριμένη παρέα. Την τελευταία φορά που είχαμε βρεθεί μαζί στη Στεμνίτσα, είχαμε άλλες σχέσεις, δεν είχαμε παιδιά, δεν είχαμε αλλάξει. Τώρα ήταν αλλιώς. Εξίσου όμορφα, ίσως και πολύ καλύτερα...


Φτάσαμε το βράδυ της Παρασκευής. Ευτυχώς το σπίτι ήταν ακόμη ζεστό, αφού ο καιρός ήταν παρόμοιος με αυτόν του Δεκαπενταύγουστου. Γιούπι! Κατευθείαν στην ταβέρνα πίσω από το καμπαναριό για ψητά, σαλάτες και τη διάσημη τυροκαυτερή του Σαράντου. Το βράδυ γλυκός υπνάκος (και ζεστός, αφού ήταν νωρίς για πάπλωμα ακόμη και στα 1080 μ.) υπό τους ήχους της βροχής.


Το πρωινό του Σαββάτου ήταν λουκούλειο (καφές, χυμός, τοστ, μαρμελάδες, κέικ) και οι δραστηριότητες ξεκίνησαν άμεσα, παρά την ομίχλη που κάλυψε όλο το χωριό. Η θερμοκρασία εξαιρετική και παρά το ψιλόβροχο τα κοντομάνικα και τα βερμουρδάκια είχαν το σουξέ τους. Μαζέψαμε χώμα από το δάσος για να μεταφυτέψω την συγκλονιστική ορτανσία που μου χάρισε η Σοφία που φτιάχνει τα ωραιότερα γλυκά, αν όχι της Πελοποννήσου, σίγουρα της Αρκαδίας!


Κατεβήκαμε και στη χαράδρα του Λούσιου για τσεκάρουμε το ποτάμι που κάναμε μπάνιο το καλοκαίρι (ήταν στα ίδια επίπεδα) και να μαζέψουμε μούρα για μαρμελάδα. Τα προλάβαμε στο τσακ. Επόμενος σταθμός η Παναγιά όπου φάγαμε στην εκπληκτική «Ζέρζοβα» (αν περάσεις από Αρκαδία και δεν πας, εσύ θα φταις, εγώ σου το έχω πει πολλές φορές). Μάλιστα επειδή το ψιλόβροχο είχε πια σταματήσει, καθίσαμε στα τραπεζάκια έξω στην πλατεία. Χαμός! Τα φαγητά δεν σταμάτησαν να έρχονται... Δεν περιγράφω άλλο!


Το Σαββατόβραδο, χορτάτοι πια, είπαμε να ανάψουμε τζάκι και το σπίτι έγινε χουχουλιαστό και ταυτόχρονα αστείο, αφού απολαμβάναμε τη ζέστη με τα κοντομάνικα! Η κουβέντα πάνω από τη φλόγα άναψε και περιελάμβανε πολιτική και άλλα, όμως δεν τα θυμάμαι όλα γιατί από κάποια στιγμή κι έπειτα νύσταξα.


Η Κυριακή μας επιφύλαξε έναν υπέροχο ήλιο και ακόμη περισσότερη ζέστη. Μαζέψαμε από τον κήπο τις τελευταίες ντοματούλες, μία πιπεριά και μερικά σύκα. Τα κυδώνια θέλουν ακόμη. Κατεβήκαμε στην πλατεία από την... παραμυθένια διαδρομή. Παίξαμε με τα κουταβάκια της Στεμνίτσας, κάτι θηρία! Αγόρασα και χειροποίητα σαπούνια. Ηπιαμε καφεδάκο και τσίπουρα με μεζέ στη «Γερουσία» που γιορτάζει την άφιξη της νέας κάτοικου του χωριού που καταφθάνει στην έδρα της μέσα στην εβδομάδα (Μιρέλλα και Ακη, να σας ζήσει).


Ηταν ένα υπέροχο ΠΣΚ με φίλους. Μας έκανε τέλειο καιρό. Γευτήκαμε τέλειο φαγάκι. Αναπνεύσαμε καθαρό αέρα και φορτίσαμε τις μπαταρίες μας για τουλάχιστον ένα μήνα. Μετά θα ξαναπάμε, έτσι;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου