Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015

ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΤΑ... ΚΟΡΔΟΝΙΑ

Μπλέξαμε τα χέρια μας

Η μικρή Ιωάννα μαθαίνει αυτές τις μέρες να δένει τα κορδόνια στα παπούτσια της. Την παρατηρούσα τις προάλλες και θυμήθηκα την εποχή που κι εγώ έμαθα για πρώτη φορά να λύνω αυτόν τον... γρίφο. Ημουν στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, όταν μια μέρα μου λύθηκε το κορδόνι και ντρεπόμουν να πω σε κάποιον να μου το δέσει.


Ετσι, έσφιξα τα κορδόνια και ό,τι περίσσευε το έχωσα μες στο παπούτσι, μια λύση που τότε φάνηκε εξαιρετική, έπειτα από λίγο όμως κατάλαβα πως δεν απέδωσε. Ηταν τότε που πήρα την απόφαση να ζητήσω βοήθεια, να με μάθουν να δένω τα κορδόνια μου, αφού νωρίτερα είχα παπούτσια με σκρατς και δεν με είχε απασχολήσει το θέμα. Κοιτώντας τη μικρή Ιωάννα είδα με πόση χαρά και δίψα ήθελε να μάθει αυτήν τη νέα τεχνική. Να μπει στον κόσμο των μεγάλων, να νιώσει ελεύθερη, ανεξάρτητη.


Αρχισε να κάνει τα δικά της και σπεύσαμε εμείς να της δείξουμε πιο εύκολους τρόπους. Ναι, αμέ! Αντε τώρα να δείξεις σε ένα παιδί πως να δένει κορδόνια. Εδώ κι εγώ μπερδεύτηκα που και καλά τα έχω... λυμένα αυτά τα θέματα (Βλέποντας το διάγραμμα συνειδητοποίησα πως δένω τα κορδόνια μου με εντελώς άλλον τρόπο, φαντάσου)!


Η Ιωάννα είχε το δικό της σύστημα και μπορεί για την ώρα να δυσκολεύεται ακόμη, έχει πείσμα και θέληση και μέχρι να ξεκινήσουν τα σχολεία θα το έχει μάθει είμαι σίγουρος. Και θα νιώθει τόσο υπερήφανη για τον εαυτό της. Οπως κι εγώ, τότε, πριν από... χιλιάδες χρόνια!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου