Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

ΤΡΑΜ «ΣΤΟΡΙΖ»

Λίγο ησυχία παρακαλώ

Δεν το χρησιμοποιώ συχνά το τραμ. Είναι πολύ χασομέρικο. Ασε που οι αντικριστές θέσεις είναι -εκτός από άβολες- και ελαφρώς περίεργες. Δεν έχεις που να κοιτάξεις και καρφώνεις τους συνεπιβάτες σου -σκέτη ακτινογραφία λέμε- κι αυτοί βέβαια κάνουν το ίδιο. Απόγευμα Τετάρτης και παίρνω το τραμ από το Σύνταγμα με κατεύθυνση προς Νέα Σμύρνη. Ο κόσμος αρκετός, όχι όμως κάτι τραγικό. Κάθομαι στις αντικριστές θέσεις. Την τελευταία στιγμή μπαίνει μέσα ένας τουρίστας. Κοιτάζει τον χάρτη της διαδρομής. Δεν ζητά βοήθεια, δεν μοιάζει και πολύ χαμένος.


Δίπλα μου μια κυρία που μιλά στο κινητό και δεν βάζει γλώσσα μέσα της. Μυρίζει η αναπνοή της. Θέλοντας και μη ακούω τους διαλόγους της. Μιλά με ένα αγόρι, ίσως ο γιος της, που του λέει να μην φάει και να έρθει από το σπίτι για να του δώσει ένα φάρμακο. Οταν εκείνος την παρακούει, τού λέει να της δώσει τον μπαμπά του να του μιλήσει. Εκείνος δεν θέλει να της μιλήσει. Με το που κλείνει το τηλέφωνο σχηματίζει άλλον αριθμό. Και μιλάει. Και το κλείνει. Και ξανακαλεί αλλού (αμάν πια με τους δωρεάν χρόνους ομιλίας). Και μυρίζει...


Πιο δίπλα το μάτι μου πέφτει σε έναν καλόγερο, ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Είναι και μια σχετικά μεγάλης ηλικίας κυρία που φορά μπορντό πάνινα παπούτσια, την ίδια απόχρωση που φορά και μια τινέιτζερ εκεί κοντά της. Γεφύρωση του χάσματος των γενεών. Από την άλλη μου πλευρά κάθεται ένας στρουμπουλός νεαρός που μιλάει στο κινητό με έναν «κύριο Κλέων». Του λέει πως πήγε στη ΔΕΗ, όμως είχε 160 νούμερα αναμονή και έφυγε, όμως θα ξαναπάει. Η συνομιλία διακόπτεται απότομα. Να ήταν ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματός του; Να τον έβρισε; Δεν θα μάθουμε ποτέ.


Τώρα μπαίνει μέσα κυρία με παιδί. Μιλά τόσο δυνατά στο κινητό που θες να της πεις; «Βούλωσέ το, λατρεία»! Τα έμαθα όλα. Για τον Μιχάλη που μετά το ατύχημά του, είναι μεν πρησμένος, αλλά όχι τόσο όσο την πρώτη μέρα. Για τον κύριο του τηλεφωνήματος που θέλει να έρθει στην Αθήνα (μάλλον για να δει τον Μιχάλη), αλλά δεν ξέρει που να μείνει. «Θα μείνεις στον Νέο Κόσμο. Είναι κοντά σε όλα. Εχει τραμ και μετρό. Να ψάξεις "Νέος κόσμος απάρτμεντς". Οχι, όχι, όχι, όχι. Εκεί θα μείνεις». Τα «όχι» και τα «απάρτμεντς» συνεχίστηκαν για τουλάχιστον δέκα λεπτά. Βγήκα στην πλατεία της Νέας Σμύρνης. Συνέχισα να την ακούω μέχρι τη στιγμή που έκλεισαν οι πόρτες του τραμ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου