Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

Χρώματα και αρώματα

Ξύπνησα όλο χαρά σήμερα. Περίμενα πως και πως τις καταιγίδες (με βρίζουν τώρα όλοι όσοι ταλαιπωρήθηκαν το πρωί και μες στην ημέρα) διότι θα έμενα στο σπίτι και θα μπορούσα να απολαύσω αυτόν τον υπέροχο καιρό. Τελικά οι καταιγίδες δεν ήρθαν, τουλάχιστον όχι στην περιοχή μου και όχι μέχρι το μεσημέρι. Σχεδόν έβγαλε και λιακάδα. Οπότε είπα να πάω για τρέξιμο και βόλτα στη θάλασσα.


Τα χρώματα μοναδικά, ο αέρας αναζωογονητικός. Στη διαδρομή μου προς το νερό θαύμασα τους κηπουρούς που έχουν περιποιηθεί τις νεραντζιές και εκείνες τους το ανταποδίδουν με τους καρπούς τους.



Θαύμασα όμως και τα... έξυπνα φανάρια που μόνο έξυπνα δεν φέρονται στους πεζούς, αφού για να περάσεις την παραλιακή λεωφόρο πρέπει να περιμένεις περίπου 90 δευτερόλεπτα. Και φυσικά δεν περνάς χωρίς το πράσινο διότι η βλάστηση στη νησίδα και οι κατά τόπους στροφές περιορίζουν την ορατότητα και ρισκάρεις τη ζωή σου.


Κάποτε έφτασα στη θάλασσα και το μάτι μου χάθηκε στο πέλαγος. Οι 100 αποχρώσεις του γκρι! Εκεί που νομίζεις ότι η μουντάδα είναι μονόχρωμη, εκεί εκπλήσσεσαι. Ξεκίνησα το τρέξιμο, αλλά συχνά πυκνά σταματούσα για να τραβήξω φωτό. Λίγο παρακάτω βρισκόταν μια πανέμορφη γάτα, καθισμένη στα βράχια και έκανε... σκυλίσια ζωή. Κάθισα κάτω για να την απαθανατίσω καλύτερα κι εκείνη αμέσως ήρθε κατά πάνω μου. Πάει η... σκυλίσια πόζα!


Το καταπληκτικό με αυτόν τον καιρό είναι πως νιώθεις ότι όλη η παραλία σου ανήκει. Ελάχιστοι άνθρωποι κυκλοφορούσαν και μόνο ο Νίκος (που δεν φεύγει ποτέ από την παραλία) έκανε μπάνιο. Η θάλασσα ήταν μεν φουρτουνιασμένη, δεν σε προκαλούσε να μπεις, το νερό όμως χλιαρό και έκανε ζέστη.


Συνέχισα τη βόλτα μου για αρκετή ώρα ακόμη. Ημουν τυχερός που δεν με έπιασε μπόρα, διότι γέμισα μπαταρίες και απόλαυσα πολύ αυτό το ιδιαίτερο πρωινό. Είναι αυτό που λέω: «Σήμερα ήταν μία από τις μέρες που χαίρεσαι που είσαι ζωντανός»!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου