Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΟ ΧΟΥΙ ΤΟΥ

Διαβάζοντας με... ποσοστά

Ο καθένας μας έχει τις παραξενιές του. Αλλος ας πούμε τινάζει κάθε μέρα τα ρούχα που φοράει. Αλλος διπλώνει τις σακούλες του σούπερ μάρκετ και τις κάνει σαν τρίγωνα τυροπιτάκια. Αλλος έχει σαν... στρατιωτάκια τα μαξιλάρια στους καναπέδες του. Η μαμά μου... χτενίζει τα κρόσια από τα χαλιά της ώστε να είναι πάντα στην τρίχα! Εγώ πάλι μέχρι πρότινος τοποθετούσα τα πιάτα εναλλάξ ανάλογα με το χρώμα τους, αφήνοντας πάντα μια κενή θέση εάν μου έλειπε κάποιο, ώσπου μια μέρα «λύγισα» και τα έβαλα όπως να'ναι και έκτοτε έτσι μπαίνουν αφού λυτρώθηκα από ακόμη έναν ψυχαναγκασμό μου.


Ο κυρ Αριστείδης κάνει κάτι άλλο χαριτωμένο: όταν διαβάζει ένα βιβλίο και κάποια στιγμή ρε αδερφέ μου σταματάει γιατί κουράστηκε, πριν το κλείσει υπολογίζει τι ποσοστό επί του συνόλου διάβαζε και το σημειώνει στο σημείο όπου σταμάτησε. Ετσι και ικανοποιεί την περιέργειά του και ακονίζει το μυαλό του. Μόλις το είδα γραμμένο, τρελάθηκα. Δεν μου είχε ξανασυμβεί. Ασε που δεν θα μπορούσα και να το κάνω ποτέ διότι είμαι σκράπας στα μαθηματικά. Πάντως για να πω την αλήθεια κι εγώ υπολογίζω σε ποιο σημείο ενός βιβλίου βρίσκομαι, αλλά με το μάτι, ή έστω με πολύ απλά μαθηματικά, του Δημοτικού, με καταλαβαίνεις τώρα.


Ο κυρ Αριστείδης έχει ακόμη μία πετριά: σε κάθε βιβλίο του κόβει με ψαλίδι τις τελευταίες σελίδες που διαφημίζουν βιβλία άλλων συγγραφέων. Θέλει να έχει το μυθιστόρημά του... καθαρό! Ολα αυτά είναι όμορφα στον βαθμό που δεν μας καταπιέζουν και δεν μας κάνουν τη ζωή δύσκολη. Πάω τώρα να απλώσω τα ρούχα. Ευτυχώς εκεί, δεν έχω κανένα κόλλημα. Απλώς από τη μία μεριά της απλώστρας πάνε πάντα τα σεντόνια και οι πετσέτες, από την άλλη τα λοιπά και φυσικά οι κάλτσες μπαίνουν δίπλα δίπλα, ζευγαράκι! Τι είπατε;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου