Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ: ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

Κοινωνία παρ' το αλλιώς

Ντόρος γίνεται τις τελευταίες ημέρες στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, αλλά και στις κουβέντες του κόσμου εκεί έξω για το εάν το Σύμφωνο Συμβίωσης πρέπει να περιλαμβάνει και τους ομοφυλόφιλους! Πρέπει να παντρεύονται; Πρέπει να υιοθετούν παιδιά; Που είναι τα όρια (αν πρέπει να υπάρχουν) και ποιος τα θέτει; Αντιγράφω από το Wikipedia: «Η ανθρώπινη οικογένεια (Familia) είναι μια θεσμοθετημένη βιο-κοινωνική μονάδα (biolocial group) που αποτελείται από δύο τουλάχιστον ενήλικα άτομα μη συγγενικά εξ αίματος που έχουν συζευχθεί καθώς και (τα κατιόντα μέλη) τέκνα αυτών, η καλούμενη έτσι και "πυρηνική οικογένεια"». Το'χουμε; Το'χουμε! Ας το ερμηνεύσουμε λιγάκι αυτό.


Χρόνια τώρα μαθαίνουμε πως η οικογένεια έχει μπαμπά, μαμά και παιδιά, σωστά; Τέλεια! Εχουμε δει όμως και οικογένειες που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά και υιοθετούν και μπράβο τους. Εχουμε πάλι δει χήρες ή και χήρους να μεγαλώνουν μόνοι τα τέκνα τους. Επίσης ξέρω και ανύπαντρες μητέρες που αναθρέφουν τα παιδιά τους μια χαρά και ας λείπει το «αντρικό» πρότυπο. Υπάρχουν και γυναίκες, ας πούμε ναυτικών, που μεγαλώνουν παιδιά με τις αδερφές και τις μανάδες τους, σε ένα απόλυτα γυναικείο περιβάλλον. Κι εκεί τα παιδιά μια χαρά... νορμάλ βγαίνουν!


Τι χρειάζεται ένα παιδί για να είναι ευτυχισμένο; Αγάπη, φροντίδα, στοργή, ασφάλεια, επιβράβευση. Αν τα έχει όλα αυτά και έχει και έναν γονέα δίπλα του να τον στηρίζει και να τον βοηθά, θα απογειωθεί. Η κοινωνία μας πρέπει να καταλάβει πως ο όρος «οικογένεια» είναι κάτι πολύ ευρύτερο που δεν μπαίνει σε μικροπρεπή καλούπια γεμάτα ταμπού.


Ολοι μας στη φύση ζούμε, είμαστε και ίδιοι και διαφορετικοί και έχουμε δικαίωμα στη ζωή και την ευτυχία. Μπορείς να αγαπήσεις ένα παιδί σαν δικό σου κι ας μην το έφερες εσύ στον κόσμο. Το ίδιο και ένα παιδί μπορεί να σε αγαπήσει κι ας μην είσαι ο βιολογικός του γονιός. Και επιπλέον δεν μπορεί κανείς να σου υπαγορέψει ποιον θα αγαπήσεις, πως θα ζήσεις τη ζωή σου και πως θα πεθάνεις.


Ας καταλάβουμε επιτέλους πως οι κοινωνίες εξελίσσονται και το μόνο που χρειάζεται είναι αγάπη και ανοιχτά μυαλά. Μια οικογένεια μπορεί να αποτελείται από δύο μαμάδες και τα παιδιά τους. Ή από δύο μπαμπάδες και τα παιδιά τους. Ή μόνο από μία μαμά με το παιδί της, ή μόνο από έναν μπαμπά και το παιδί του. Δεν είναι στο χέρι κανενός μας να κρίνει τον διπλανό του για τις επιλογές και τις αποφάσεις ζωής που παίρνει. Δεν του πέφτει άλλωστε και λόγος.


Η κοινωνία οφείλει να αποδεχθεί το διαφορετικό και να μυήσει τα νέα μέλη της σε αυτό. Αν μάθεις στα παιδιά σου την ύπαρξη του διαφορετικού αυτομάτως λύνεις πολλές απορίες τους. Αλλωστε τα ταμπού εμείς οι ενήλικες τα βάζουμε, τα παιδιά είναι πιο ανεκτικά σε κάθε καινούργιο.


Η ελληνική κοινωνία δεν κινδυνεύει από τις οικογένειες των ομοφυλοφίλων. Κινδυνεύει από την υποκρισία και τον φανατισμό που -επιλεκτικά- τη διακρίνει σε κάποια θέματα. Πρέπει επιτέλους να βγάλει τις παρωπίδες και να αγκαλιάσει τον διπλανό της, αφού σε μια δημοκρατική χώρα, όπως θέλει να είναι η Ελλάδα, δεν υπάρχουν πολίτες α', β' και γ' κατηγορίας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου