Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 2015

Αποχαιρετώντας μια (τελικά) καλή χρονιά


Το 2015 ήταν για τους περισσότερους από εμάς ένας πολύ δύσκολος χρόνος. Τα οικονομικά προβλήματα μάς γονάτισαν και πάλι, η διάθεση ήταν τις περισσότερες φορές κακή και το μαύρο παραμόνευε σε κάθε γωνιά. Τα γεγονότα και οι πολιτικές εξελίξεις μας έριχναν το ένα χαστούκι μετά το άλλο, ειδικά μέχρι και το καλοκαίρι. Λίγο πριν από την εκπνοή του 2015 κρατώ τις καλές στιγμές, δίχως όμως να ξεχνώ και τις κακές που μου έδωσαν μαθήματα ζωής και με όπλισαν με τη δύναμη να μπορώ να σταθώ στα πόδια μου και να αντεπεξέλθω σε ό,τι μου φέρει η ζωή.


Το πιο σημαντικό καλό που με βρήκε εντελώς στα ξαφνικά και αναπάντεχα ήταν ότι βρήκα και πάλι δουλειά. Ανάμεσα σε φίλους και πρόσωπα που εμπιστεύομαι, με εμπιστεύονται και νιώθω ασφάλεια κοντά τους, πράγμα που είχα χρόνια να βιώσω. Μπόρεσα λοιπόν να βάλω τη ζωή μου σε μια τάξη και να αρχίσω δειλά – δειλά να κάνω και πάλι όνειρα. Η ανεργία είναι ένα τεράστιο μάθημα που εγώ δεν είχα πάρει ποτέ στα 18 χρόνια συνεχούς δουλειάς.


Δεν έχασα ούτε και φέτος τις σταθερές μου, τους ανθρώπους που με στηρίζουν, είναι δίπλα μου, ακούνε τη γκρίνια, «τρώνε» τη μιζέρια μου, γελάμε όμως πολύ και περνάμε καλά με όσα έχουμε! Είναι σημαντικό για μένα να βρίσκομαι με εκείνους που με ξέρουν με ένα και μόνο βλέμμα, με μία και μόνη γκριμάτσα! Και ευτυχώς έχω αρκετούς τέτοιους.


Γράφτηκα σε σεμινάρια και επέστρεψα στα θρανία. Τι περίεργο να γίνεσαι πάλι μαθητής μετά από... 19 χρόνια (αποφοίτησα στα 12 μου, παιδί θαύμα)! Κάθε φορά με τα μπλοκάκια μου και τις σημειώσεις μου, έπιανα... στασίδι από νωρίς. Γνώρισα κόσμο, απέκτησα γνώσεις, έκανα όμως και πλάκες στα θρανία (παλιά μου τέχνη).


Δεν έχασα την επαφή μου με τη φύση, έπιασα χώμα και φύτεψα λουλούδια και φυτά, πήρα τρελές ανάσεις οξυγόνου μες στο δάσος, γειώθηκα, κολύμπησα και πάλι σε ποτάμι (Λούσιος), γεύτηκα το αλάτι της θάλασσας μέχρι τον Δεκέμβριο, έπαιξα με τα κύματα, άφησα τον ήλιο να με κάψει και να με κάνει να ξεχαστώ, να γίνω ένα μαζί του. Απόλαυσα το φεγγάρι, χαλάρωσα με τη βροχή, έγινα μούσκεμα στην καταιγίδα, τρόμαξα όμως λίγο με κάποιες δυνατές αστραπές.


Δυστυχώς δεν έχασα τα κιλά που ήθελα, καθώς υπέκυψα στη λαιμαργία μου. Επέστρεψα όμως στο τρέξιμο και στην άθληση και η χρονιά κλείνει δυναμικά, αφού κατάφερα να κρατηθώ μακριά από τα γλυκά (ακόμη ΔΕΝ έφαγα ούτε ένα εορταστικό γλύκισμα).


Η παραμονή της Πρωτοχρονιάς με βρίσκει και φέτος στη Στεμνίτσα. Αλλος Βασίλης πέρσι, άλλος σήμερα. Πριν από έναν χρόνο δεν υπήρχε καν το ΜΠΙΛόγκ. Σήμερα είναι ένας τρόπος να εκφράζομαι και να μοιράζομαι μαζί σας στιγμές οικείες, αλλά και κοινούς προβληματισμούς, σκέψεις, αλλά και ευτράπελα της καθημερινότητάς μας. Περιμένω με χαρά το 2016. Και είμαι έτοιμος και δυνατός για ό,τι κι αν μου φέρει. Γυρίζουμε το κοντέρ στο μηδέν και πάμε για μια καινούργια δημιουργική και πάνω από όλα χαρούμενη χρονιά.

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ 2016!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου