Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

ΑΣΤΕΓΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Χριστούγεννα... κάτω από τα άστρα

Θα μπορούσε να ήταν κάτι ειδυλλιακό! Να το δεις σε ένα ταξιδιωτικό φυλλάδιο και να θελήσεις να το ζήσεις. Να κοιμηθείς κάτω από τον έναστρο ουρανό. Γουάου! Κάποιοι μπορεί να έδιναν μια ολόκληρη περιουσία για ένα τέτοιο ταξίδι, μια τέτοια εμπειρία. Για άλλους είναι η σκληρή καθημερινότητα. Σήμερα το πρωί που ξύπνησα και έβγαλα το μουτράκι μου από το πάπλωμα ένιωσα κρύο. Αλλωστε τα σπίτια των περισσοτέρων είναι πια παγωμένα, αφού ζεσταίνουμε επιλεκτικά τους χώρους τους οποίους χρησιμοποιούμε πιο συχνά. Αμέσως ο νους μου πήγε στους άστεγους αυτής της χώρας...


Αν εγώ κρύωνα μες στη θαλπωρή του σπιτιού μου, πως άραγε νιώθει κάθε πρωί εκείνος που δεν έχει στέγη πάνω από το κεφάλι του; Πως είναι η νύχτα στους αφιλόξενους δρόμους μιας μεγαλούπολης; Εκεί όπου ο πιο... τυχερός μπορεί να έχει φτιάξει το «σπιτικό» του πάνω σε χαρτόνια, ή σε στρώμα, ή μέσα σε κάποια στοά στην καλύτερη περίπτωση. Και πως νιώθει ένας άνθρωπος όταν σκεπάζεται με μια κουβέρτα και προσπαθεί να κλείσει για λίγο τα μάτια του όταν γύρω του κυκλοφορούν άνθρωποι με σακούλες, ή παρέες που βγαίνουν για διασκέδαση; Οσο κι αν έχουμε «συνηθίσει» να βλέπουμε άστεγους στον δρόμο, η απορία που πάντα κυκλοφορεί στο μυαλό μου είναι μία; συνηθίζεται ποτέ αυτό το θέαμα; Αλήθεια!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου