Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

ΕΙΚΟΝΑ ΣΟΥ ΕΙΜΑΙ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΑΙ ΣΟΥ ΜΟΙΑΖΩ

Κυριολεκτικά στον πάτο

Η ελληνική κοινωνία έχει γρήγορα αντανακλαστικά! Μην κοιτάς που στα περισσότερα σημαντικά θέματα κάθεται και κοιτά σαν ναρκωμένη, όλα κι όλα: εκεί που νιώθει πως απειλείται βγάζει νύχια και επιτίθεται. Ο θάνατος του Μηνά Χατζησάββα έδωσε την... ευκαιρία σε όλους τους νεοέλληνες να βγάλουν τα απωθημένα τους, που αλλού, μα στο Ιντερνετ (διότι από κοντά είμαστε κότες και δεν μιλάμε). Χολή, κακία, μιζέρια, υποκρισία, κριτική έπεφταν εδώ κι εκεί σαν Χριστουγεννιάτικα δώρα. Για όλους είχε από ένα και δύο και τρία. Ολος αυτός ο χαμός ήρθε ελάχιστες ώρες μετά από την καμπάνια για την παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS, καμπάνια που θέλησε να μας προβληματίσει και να μας μάθει να αγκαλιάζουμε τον φορέα του HIV γιατί δεν πρόκειται να μας συμβεί κάτι κακό. Και φυσικά είχε προηγηθεί μες στη χρονιά η τεράστια «ευαισθητοποίηση» της κοινής γνώμης για τον εκφοβισμό (bullying) δημόσιο ή μη.



Εχουμε μάθει να κρίνουμε/επικρίνουμε/κατακρίνουμε τους άλλους καθότι εμείς τα κάνουμε όλα σωστά, ενώ οι άλλοι είναι πάντα κατώτεροί μας. Δεν σταθήκαμε ποτέ για ένα λεπτό να σκεφτούμε τι φταίει με μας, τι λάθη κάνουμε εμείς, γιατί το πήραμε στραβά και ποιος μας όρισε κριτή των πάντων! Είμαστε δυστυχώς ένας λαός που ξέρει πολύ καλά να σηκώνει το δάχτυλο και να σχολιάζει το διαφορετικό όποια μορφή κι αν έχει αυτό: από το κορίτσι με τα μοβ γυαλιά, μέχρι τον μαλλιά με το σκουλαρίκι. Κι από τον μετανάστη, μέχρι τη γυναίκα που μόλις μπήκε στην εκκλησία και δεν την έχουμε ξαναδεί στην ενορία μας. Φυσικά ούτε λόγος για τους ομοφυλόφιλους, τις ανύπαντρες μητέρες, τα τρανς άτομα, τους άθεους. Απορώ πως... επιτρέψαμε στις γυναίκες να κάνουν παιδιά εκτός γάμου και μετά να κάνουν τη γαμήλια τελετή και τη βάφτιση σετάκι. Α, αυτό είναι «στρέιτ», επιτρέπεται!



Η κοινωνία προχωρά και όποιος δεν θέλει να το συνειδητοποιήσει μπορεί να μείνει πίσω με το παρεάκι του. Ολοι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να αγαπήσουν και να αγαπηθούν. Να παντρευτούν, να υιοθετήσουν παιδιά, να είναι ίσοι απέναντι στον νόμο. Ισοι και στις υποχρεώσεις, αλλά και στα δικαιώματα. Να ζήσουν όπως θέλουν, να πεθάνουν επίσης όπως θέλουν. Με «κανονική» κηδεία, ή με πολιτική κηδεία και καύση. Και ξέρεις κάτι; Εάν δεν το γουστάρεις, πολύ απλά ΜΗΝ πας ούτε στον γάμο, ούτε στην κηδεία τους!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου