Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

«STAR WARS» ΑΛΑ... ΣΤΕΜΝΙΤΣΑ

Ενας ουρανός φωτεινός


Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου (αν όχι όλο) το έχω περάσει στην πόλη. Ετσι κάθε φορά που βρίσκομαι στην εξοχή θαυμάζω τον έναστρο ουρανό. Τόσα αστέρια μαζεμένα δεν πίστευα πως υπάρχουν μέχρι τη στιγμή που έστρεψα στο βλέμμα ψηλά και τα εκτίμησα. Είναι αμέτρητα και δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις το μεγαλείο τους. Ειδικά ο ουρανός της Αρκαδίας (φαντάζομαι και αλλού) ελλείψει αστικού φωτισμού είναι τόσο σκοτεινός όσο κανονικά του αρμόζει και δεν θυμίζει σε τίποτα αυτόν τον ροζ που έχουμε στις πόλεις. Τον φωτίζουν όμως οι αστέρες που μας κοιτούν από ψηλά και κάνουν τις νύχτες μας πιο ρομαντικές.


Τα φετινά Χριστούγεννα πάντως την παράσταση έκλεψε το μεγαλύτερο άστρο της πλανητικής μας γειτονιάς, το φεγγάρι. Με τη λάμψη του επισκίασε τους... ανταγωνιστές και έκανε τον ουρανό να έχει ένα σκούρο μπλε χρώμα. Λίγο πριν από το ξημέρωμα μπόρεσα και απόλαυσα και κάποια άστρα κι έτσι δημιουργήθηκε μέσα μου μια άλλου είδους φρενίτιδα που δεν έχει σχέση με κινηματογράφους, ταινίες και box office. Οταν έχεις τον αυθεντικό «πόλεμο» των άστρων στη γειτονιά σου, κυριολεκτικά πάνω από το κεφάλι σου, τι να σου πει ο ψηφιακός;


Γι' αυτό σου λέω: τις προσεχείς ημέρες που όλο και σε κάποιο πιο απομονωμένο μέρος της Ελλάδας θα βρεθείς, κάνε μια στάση και κοίτα τον ουρανό. Μπορείς, αν θες, να κάνεις και πολλές ευχές. Ολο και κάποια θα πιάσει. Μετά αγκάλιασε τα αγαπημένα σου πρόσωπα και «may the... light be with you»!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου