Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

Ε ΡΕ ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ

Μια χειμωνιάτικη λιακάδα

Δεν ξέρω για σένα, εγώ φέτος τον Χειμώνα έχω την αίσθηση ότι ζούμε Αλκυονίδες ημέρες με μικρά... διαλείμματα κακοκαιρίας, που δεν το λες και κακό. Μέχρι στιγμής η πιο σκληρή εποχή του χρόνου δεν μας έχει δείξει ακόμη το κακό της πρόσωπο. Βέβαια σχεδόν πάντα τα μεγάλα κρύα έρχονται μετά τις γιορτές, Φεβρουάριο, ακόμη και Μάρτιο, οπότε κρατώ μικρό καλάθι.


Σήμερα μετά από ημέρες κατέβηκα και πάλι παραλία. Οχι για μπάνιο, αν και είχε τους συνήθεις ύποπτους που απολάμβαναν την ηλιόλουστη ημέρα και την ήρεμη θάλασσα και η αλήθεια είναι πως ζήλεψα λίγο. Ομως περπάτησα, γειώθηκα, έτρεξα. Με το βερμουδάκι και το κοντομάνικο, ένιωσα τόσο τυχερός που η μέρα προσφερόταν για ελαφρύ ντύσιμο μες στην καρδιά του Χειμώνα.


Εχουν κάτι αυτοί οι ζεστοί Χειμώνες. Μαλακώνουν την καρδιά. Ζεσταίνουν την ψυχή. Με κάνουν να νιώθω πως όλα θα περάσουν, όλα θα πάνε καλά. Βάλσαμο. Φάρμακο. Και αυτή η απλωσιά, η ανοιχτωσιά, μου είχε λείψει τόσες ημέρες στα βουνά. Κοιτάω το πέλαγος. Το μάτι μου χάνεται στον ορίζοντα και ταξιδεύω με τον παφλασμό των κυμάτων. Είναι ωραίες οι χειμωνιάτικες λιακάδες ρε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου