Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2016

ΝΤΕΪ - ΝΤΕΪ

Μικρό μου πόνι

Η αγαπημένη στιγμή της ημέρας μου είναι όταν περνώ από τον ιππικό όμιλο Αμαρουσίου. Λίγα μέτρα μακριά από τη λεωφόρο Κηφισίας βρίσκομαι σε έναν παράδεισο, κυριολεκτικά. Η διαδρομή μου με οδηγεί από την πίσω πλευρά του ιππικού ομίλου και έτσι έχω θέα στα... παρασκήνια! Δέντρα, πουλιά και αλογάκια, πολλά αλογάκια! Και μικρά πόνι! Κάθε μέρα κάνω μια στάση και απολαμβάνω τα ζωάκια που τα περιποιούνται οι άνθρωποι του ομίλου. Τα καθαρίζουν, τα χτενίζουν, τα ταΐζουν. Είναι μια διαδικασία που χαίρομαι πολύ να βλέπω διότι με χαλαρώνει και μου φτιάχνει τη διάθεση για το υπόλοιπο της ημέρας.


Επειτα το μυαλό μου ταξιδεύει στο παρελθόν. Τότε που ο παππούς μου, ο Βασίλης, με πήγαινε να δω τις πάπιες στον Εθνικό Κήπο. Και μου έλεγε ιστορίες για τα περίπτερα που διαχειριζόταν μια εποχή μαζί με τις κόρες του. Τα δύο περίπτερα που βρίσκονται μπροστά από την είσοδο του κήπου επί της λεωφόρου Αμαλίας. Κάθε φορά που περνάω από εκεί νιώθω κάτι οικείο. Ισως επειδή μέλη της οικογένειάς μου έχουν αφήσει τη σφραγίδα τους, ίσως πάλι επειδή είναι ωραίες οι παιδικές αναμνήσεις και οι ιστορίες του παππού...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου