Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

ΠΑΡΑΜ, ΠΑΡΑΜ, ΠΑΡΑΜ

Στην άμμο του Χειμώνα

Κρύο... Θάλασσα... Βόλτα... Ανάσα... Φύκια... Αμμος... Χαλίκια... Κύμα... Ορίζοντας... Πέλαγος... Σύννεφα... Ζωή...


Χορεύω στην άμμο του Χειμώνα. Ταξιδεύω... Μην με βλέπεις ακόμη εδώ, έχω φύγει. Μαζί με τα φύκια. Χαθήκαμε στο πέλαγος. Ξανοιχτήκαμε. Τον νου σου εκεί στη στεριά. Θα πάμε παρακάτω, στα νησιά, μα, θα 'ρθουμε πάλι πίσω... Ομως, αλλιώς. Διαφορετικοί.


Το ταξίδι δεν σταματά ποτέ... Μόνο για λίγο ξαποσταίνω, έτσι να πάρω μιαν ανάσα. Και πάλι πίσω. Εκεί! Στην αγκαλιά της θάλασσας...


Με κοιτούν τα περιστέρια από ψηλά. Κάθομαι στον τσιμεντένιο μόλο και πετάνε κοντά μου. Επειτα, προσγειώνονται πλάι μου. Περιμένουν... Αγναντεύουν. Κι εγώ επίσης.
 

Το μάτι χάνεται στον συννεφιασμένο ουρανό. Το κρύο παγώνει τα μάγουλα. Θάλασσα μάνα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου