Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

ΚΛΕΙΣΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΚΟΥΚΛΙΤΣΑ ΜΟΥ

Ο μέσος... στάβλος


Παρατηρώ τις γιορτινές αυτές ημέρες τη συμπεριφορά του κόσμου στα καταστήματα εστίασης. Ο τρόπος με τον οποίον μπαίνουν στις ταβέρνες και τα καφέ, αλλά και το πως βγαίνουν! Ε, οι περισσότεροι δεν το 'χουν. Μάλλον θεωρούν τις πόρτες ως κάτι το περιττό που αποτελεί εμπόδιο στο διάβα τους. Μπαίνουν, βγαίνουν και οι πόρτες ανοιχτές. Δηλαδή μισό ρε φίλε για να το καταλάβω: στο σπίτι σου έχεις πόρτα με μηχανισμό που κλείνει ακόμη και αν δεν τη σπρώξεις εσύ;


Αυτή η... σταβλίσια συμπεριφορά με κάνει να αναρωτιέμαι: είμαστε όντως τόσο γαϊδούρια (ναι) που δεν μας ενδιαφέρει τι γίνεται μετά το πέρασμά μας, ή πάντα νομίζουμε πως κάποιος άλλος θα μπει, ή θα βγει οπότε είναι περιττό να κλείσουμε την πόρτα. Πολύ περισσότεροι από τους μισούς δεν ενδιαφέρονταν καν για το εάν η πόρτα παρέμενε ανοιχτή όταν τη χρησιμοποιούσαν, ενώ είμαι σίγουρος πως στο σπίτι τους θα διπλοτσεκάρουν εάν την έκλεισαν. Μάλλον όμως έχει να κάνει με τη γενικότερη αντικοινωνική συμπεριφορά των Ελλήνων, που το δημόσιο, το κοινόχρηστο, δεν το σεβόμαστε και άρα δεν μας ενδιαφέρει τι απογίνεται (δες τριγύρω σου). Σε ένα καφέ στη Δημητσάνα μάλιστα που είχα κάτσει πλάι στην πόρτα, είχα αναλάβει και χρέη πορτιέρη, αμέ (ημέρες καριέρας). Γι' αυτό σου λέω: κλείσε την πόρτα να ζεσταθεί το... κωλαράκι μας (που είχε πει και η Μάρω Λεονάρδου).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου