Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2016

ΠΟΝΟΣ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙΣΤΡΑ

Οσκαρ ερμηνείας

Σου'χει τύχει ποτέ (τι λέω, φυσικά και θα σου 'χει τύχει) να κάνεις δουλειές στο σπίτι, ναι, αυτές μετά τις γιορτές και να σου κάτσει στο ραδιόφωνο καψούρικο, ερωτιάρικο, δακρύβρεχτο και ψυχοπονιάρικο κομμάτι; Ε! Αυτό μου συνέβη σήμερα ακούγοντας Μέντα. Με νιώθεις έτσι; Με τη σφουγγαρίστρα ανά χείρας να τραγουδώ το άσμα και να πονώ όπως ο αοιδός. Ερμηνεία λέμε! Που είναι οι κυνηγοί ταλέντων να με βάλουν σε μιούζικαλ του '70!


Καθαρίζοντας το πάτωμα το μυαλό και η σκέψη μου έφυγαν μακριά. Στις παλιές... κακές εποχές, στις λάθος επιλογές, στα πιστεύω που ήταν... άπιστα, στους όρκους αγάπης που αποδείχθηκαν κάλπικοι. «Δεν θα βρεις άλλην αγάπη, σαν κι αυτήν που πρόδωσες»! Αχ και πάλι αχ! Λιώμα εγώ, λαμπίκο το πάτωμα. Εχει και τα καλά της η καψούρα, δεν λέω!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου