Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

ΠΟΛΩΝΙΑ - ΕΛΛΑΔΑ: ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ 1

Τάξη και οργάνωση

Μία φορά θυμάμαι την Ελλάδα να είχε λειτουργήσει σαν μια κανονική χώρα. Το καλοκαίρι του 2004, τότε με τους Ολυμπιακούς αγώνες. Καθαριότητα, αστυνόμευση, πειθαρχία, σεβασμός στους νόμους και τους κανόνες, πολιτισμός. Αρα αυτό τι σημαίνει; Πως μπορούμε, απλώς δεν θέλουμε να είμαστε μια κανονική χώρα. Με τους νόμους και τα πρέπει της. Με τα θέλω και τα δικαιώματά μας. Μας αρέσει το μπάχαλο, μας έμαθαν έτσι και αυτή η κατάσταση συντηρείται διότι βολεύει πολλούς, ίσως τους περισσότερους. Περπατώντας στους δρόμους της Βαρσοβίας ξέχασα να προσέχω τα αυτοκίνητα. Στις διαβάσεις των πεζών όλοι τους σταματούσαν (όπως ακριβώς συμβαίνει και σε άλλες χώρες), ενώ προτεραιότητα έχουν τα λεωφορεία και τα τραμ. Αν οδηγείς και στη λωρίδα σου σταματήσει λεωφορείο, πρέπει να περιμένεις να επιβιβαστούν όλοι οι επιβάτες και μετά να συνεχίσεις την πορεία σου.


Τα πεζοδρόμια είναι καθαρά και όλα στο ίδιο επίπεδο. Δεν υπάρχει σπασμένη πλάκα και γενικά στη Βαρσοβία χαίρεσαι να περπατάς, αφού δεν κάνεις ζιγκ ζαγκ ανάμεσα σε παρκαρισμένα και σε κάδους. Τα οχήματα παρκάρουν στις ειδικές διαγραμμίσεις και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις επιτρέπεται το παρκάρισμα και στο μισό πεζοδρόμιο, φτάνει μόνο να μην ξεπεράσεις την άσπρη γραμμή. Ετσι έκαναν οι ιθύνοντες όταν διαπίστωσαν προβλήματα στάθμευσης. Βρήκαν λύσεις. Οχι όπως εδώ που τα έχουμε αφήσει όλα στον... αυτόματο και ο καθένας κάνει ό,τι θέλει και βασιλεύει το χάος και η αναρχία.


Μου έκαναν εντύπωση κάτι πλαστικοί χαμηλοί κάδοι που ήταν διάσπαρτοι σε όλη την πόλη. Από περιέργεια άνοιξα να δω εάν ήταν για σκουπίδια και είδα πως περιείχαν αλάτι για τις ημέρες που χιονίζει. Ετσι οι υπάλληλοι του δήμου, αλλά και ο απλός κόσμος έχει άμεσα πρόσβαση σε αλάτι και οι δρόμοι δεν πιάνουν ποτέ πάγο.


Στις πολυκατοικίες και τα ψηλά κτίρια οι σκουπιδοτενεκέδες είναι κρυμμένοι στις πίσω αυλές και έτσι δεν επικρατεί το χάλι το δικό μας που οι δρόμοι είναι γεμάτοι τενεκέδες, τις περισσότερες φορές βρώμικοι, αφού δεν μάθαμε ποτέ να σεβόμαστε το δημόσιο ως δικό μας. Στους δρόμους της πολωνικής πρωτεύουσας υπάρχουν τσιμεντένιοι κάδοι που γίνονται ένα με την αισθητική της πόλης και δεν ενοχλούν το μάτι.


Οι στάσεις των λεωφορείων και των τραμ είναι πεντακάθαρες, χωρίς αφίσες και αυτοκόλλητα, αν και οι χάρτες με τα δρομολόγια είναι ένας μικρός (μεγάλος) λαβύρινθος.


Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η αγάπη που έχουν οι Πολωνοί για το περιβάλλον. Οι ζαρντινιέρες ήταν σκεπασμένες με κλαριά από έλατο, ενδεχομένως για να προστατεύσουν από τον πάγο τους βολβούς που βρίσκονται μες στο χώμα. Ολα τα πάρκα ήταν φροντισμένα στην εντέλεια, λες και περίμεναν επιθεώρηση. Πριν αρχίσουμε να το συνδέουμε με το κομμουνιστικό τους παρελθόν, αυτό δείχνει πρωτίστως μια μεγάλη αγάπη για την πόλη και τη χώρα τους.


Δεν θέλω να πω πως εμείς οι Ελληνες είμαστε γεμάτοι μόνο κακά, το αντίθετο. Ομως παρατηρώντας τους άλλους λαούς και το πόσο έχουν προοδεύσει σε διάφορους τομείς, θλίβομαι που η χώρα μου έχει μείνει πίσω στα πάντα. Και θλίβομαι πολύ περισσότερο επειδή δεν έχουμε να ζηλέψουμε τίποτε από τους ξένους και όμως έχουμε καταφέρει να κάνουμε την Ελλάδα άσχημη και απολίτιστη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου