Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2016

ΤΑΞΙΔΕΥΩ, ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ

Βαρσοβία, αγάπη μου

Είχα πολλά χρόνια να βγω εκτός Ελλάδας. Είναι όμορφα να ταξιδεύεις στο εξωτερικό. Να νιώθεις πολίτης του κόσμου! Σε μερικές ώρες να αλλάζεις εντελώς τοπίο και παραστάσεις, να ξεχνάς και να ξεχνιέσαι. Να αφήνεις πίσω σου την ελληνική μιζέρια (έχουμε και μπόλικη) και να χάνεσαι σε μια χώρα, μια πόλη εντελώς διαφορετική από τη δική σου. Και κάπως έτσι βρέθηκα στη Βαρσοβία.


Μια πανέμορφη πόλη, φοβερά οργανωμένη και αρκετά καθαρή, με πάρκα, μεγάλους δρόμους, πλατείες και συνεχή κίνηση. Νιώθεις πως οι κάτοικοί της δεν σταματούν να περπατάνε, να μετακινούνται συνεχώς με αυτά τα υπέροχα και παλαιομοδίτικα πορτοκαλοκόκκινα τραμ τους. Η Βαρσοβία είναι γεμάτη ιστορία και αναμνήσεις. Μια πόλη που ενώ ισοπεδώθηκε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι κάτοικοί της είχαν το ζήλο να την ξαναχτίσουν όπως ακριβώς ήταν και ακόμη καλύτερη.


Οι άνθρωποι διαφέρουν από εμάς. Εχουν μάθει να υπακούν σε νόμους και κανόνες (σε απελπιστικό - ορισμένες φορές- βαθμό), να σέβονται τον διπλανό τους. Μπορεί να μην σου μιλούν στα αγγλικά (αφού αρκετοί δεν γνωρίζουν), όμως προσπαθούν να σε εξυπηρετήσουν και να σκάσουν και ένα χαμόγελο, όσο δύσκολο κι αν τους είναι λόγω ιδιοσυγκρασίας. Μοιάζουν ευτυχισμένοι και με τις ζωές τους τακτοποιημένες. Δεν ξέρω τι μπορεί να κρύβεται πίσω από τα ψηλά κτίρια με τα διαμερίσματα των λίγων τετραγωνικών. Πάντως εισέπραξα και μια ανάγκη (και χαρά) που είναι πλέον... ελεύθεροι από τον κομμουνισμό και πιο κοντά στη Δύση!


Ημουν τυχερός γιατί βρέθηκα στη Βαρσοβία μετά από κακοκαιρία, σε ένα διάλειμμα του καιρού από τα χιόνια. Οι ντόπιοι μιλούν για έναν ήπιο χειμώνα. Για εμάς τους νότιους είχε κρύο, όμως υποφερτό. Είχε και ήλιο. Αλλά και παγωμένο αέρα που κάποιες φορές σε έπαιρνε μαζί του. Και... απομεινάρια του πρόσφατου χιονιά. Στις παγωμένες όχθες του Βιστούλα πάπιες και άνθρωποι περπατούσαν στον πάγο, σαν σε παραμύθι. Και τα πάντα ήταν στολισμένα Χριστουγεννιάτικα, αφού αυτοί ξεστολίζουν στις 2 Φεβρουαρίου. Θα ξαναπάω! Οπωσδήποτε...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου