Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ...

Θησαυρός για πολλά κλικ

Την Ελευσίνα την έχουμε λίγο στο... φτύσιμο! Περνάμε από εκεί συνήθως όταν ταξιδεύουμε για Πελοπόννησο και δεν έχουμε κάνει ποτέ τον κόπο να μπούμε λίγο μες στην πόλη και να την εξερευνήσουμε. Δυστυχώς είναι ένα αρκετά υποβαθμισμένο προάστιο της Αθήνας, γιατί προάστιο είναι πια, που όμως αξίζει να το μάθεις, διότι έχει πολλά να σε διδάξει. Και ιστορία και φύση και διασκέδαση και καλό φαγητό και περιπλανήσεις...


Η παραλία της είναι σε μεγάλο μέρος ομολογουμένως παρατημένη, όμως και έτσι ασκεί μια περίεργη γοητεία. Βλέπεις απέναντι τα διυλιστήρια και τη Σαλαμίνα, τα φορτηγά πλοία που φτάνουν στον προορισμό τους, ή σαλπάρουν για λιμάνια ξένα, ή απλώς «ξεκουράζονται» μεσοπέλαγα. Κλικ!


Είναι και κάτι πλοία παροπλισμένα που σκουριάζουν από την αλμύρα και την παρακμή. Οπως ίσως η Ελλάδα. Κάποια από αυτά θα μετέφεραν επιβάτες στο όνειρο, στις διακοπές, σε μια νέα ζωή. Κάποια άλλα δεν ταξίδεψαν ποτέ, όμως ακόμη και έτσι άφτιαχτα και... μισά δεν απαρνιούνται τη θάλασσα και περιμένουν την ημέρα που θα κάνουν ένα ταξίδι, έστω και το ύστατό τους! Κλικ!


Ο κόλπος της Ελευσίνας προσφέρεται για φωτογραφίες. Είναι λες και ένα μεγάλο σκηνικό στήθηκε μπροστά σου για να το απολαύσεις, να το αιχμαλωτίσεις, να χαθείς μέσα του. Συνέχισα τη βόλτα. Παρακάτω μια μαμά με τα παιδιά της διάβαζε την προπαίδεια. Πόσο τέλειο να διαβάζεις στη φύση, με τη θάλασσα να υποκλίνεται στη μάθηση. Κλικ!


Μπήκα μέσα στην πόλη. Μεγάλοι δρόμοι, σωστή ρυμοτομία, καινούργια πεζοδρόμια, πολλά μαγαζιά. Παραπάνω είχε και μια σειρά από καφέ, εστιατόρια, μεζεδοπωλεία, για ό,τι τραβά το στομάχι του επισκέπτη. Πολύ κοντά και ο αρχαιολογικός χώρος με το μουσείο του, επισκέψιμα Τρίτη με Κυριακή (08.00 - 15.00) με είσοδο 6€. Η Ελευσίνα είναι μια μοντέρνα πόλη και όπως κάθε τέτοια στην Ελλάδα έχει υποστεί αρχιτεκτονικές ζημιές. Ομως εδώ κι εκεί βρίσκεις κάτι διαμαντάκια που στέκουν στον χρόνο όλο χάρη και υπερηφάνεια. Κλικ!


Εφτασα κατάκοπος στο ψαροταβερνάκι που μας είχαν συστήσει, μακριά από το λιμάνι και το κέντρο της πόλης, εκεί που δεν φαντάζεσαι ότι θα το βρεις. Εντάξει, τι να λέμε: καλαμαράκια, χταποδάκι, σουπιά, χόρτα, σαγανάκι, πατάτες τηγανιτές και κοκκάλια (ένα ψάρι που δεν είχα ξαναφάει) κατέφθασαν στο τραπέζι και εξαφανίστηκαν άμεσα. Θα ξαναπάω, αμέ! Κλικ...



* Οσα δεν βλέπετε στη φωτό, είναι επειδή εκείνη την ώρα τον νου μου τον είχα στο φαγητό και όχι στα κλικ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου