Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

ΦΑΡΜΒΙΛ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ

Η ωραία... αγροτιά

Θυμάσαι βέβαια το 2009 τότε που σχεδόν όλοι με μανία παίζαμε Farmville! Μην κοιτάς που τώρα οι πολλοί έχουν κολλήσει με το Quizdom, τύπου «άφησα την αγροτιά πίσω μου και μπαίνω στα σαλόνια της γνώσης»! Οχι! Tότε ήμασταν όλοι παιδιά ενός κατώτερου λαού, Στιβακτάκηδες της ζωής μας. Μέρα και νύχτα φυτεύαμε, μαζεύαμε καρπούς αρμέγαμε ζώα, μαζεύαμε αυγά. Δείξε μου τη φάρμα σου, να σου πω ποιος είσαι!


Δεν θα ξεχάσω τις τρελές αγωνίες του πρώτου καιρού: μην μου σκάσει η αγελάδα που έχει μείνει χωρίς άρμεγμα με τις ώρες, μην σαπίσουν οι φράουλες που ήταν του διώρου (αν θυμάμαι καλά), μην μείνουν οι κότες έξω από το κοτέτσι. Και μετά μια τρέλα με τα αυγά και τα δώρα. Ασε που όταν μπήκε το αεροπλανάκι είχαμε υστερία με τις βενζίνες. Και με τα υλικά για τις κατασκευές σπιτιών, αγροκτημάτων, κοτετσιών. Αγχος και στη ζωή, άγχος και στο παιχνίδι! «Στείλε μου υλικά ρε συ, καίγομαι»! Και μετά ο άλλος σε... έγραφε και μούτρωνες! «Δεν χαλάνε οι φιλίες για τη φάρμα ρε μαλάκα»! Αμ δε...
 

Για να μην θυμηθώ τα προβλήματα φόρτωσης του παιχνιδιού που κάθε τόσο μας «πέταγε έξω» και φτου κι από την αρχή η συγκομιδή, το όργωμα, οι αεροψεκασμοί για λίπασμα κλπ. Ολα για να πάρεις τα αστεράκια, να είσαι πρώτος, να μην ζεις πραγματικά, αλλά εικονικά... Αχ τι ωραίες εποχές! Τότε που τα μόνα μας προβλήματα, έμοιαζε να είναι τα... αγροτικά! Βέβαια όταν οι της Φάρμας άρχισαν να ξεσαλώνουν και να μας φορτώνουν και με άλλες εκτάσεις, ε τότε δεν άντεξα άλλο και είπα ΤΕΛΟΣ (με τη δεύτερη).


Την περίοδο της Φάρμας γεννήθηκαν φιλίες, ακόμη και έρωτες. Η αγροτιά έχει άλλωστε αυτόν τον μοναδικό τρόπο να σε φέρνει κοντά. Με λίγο τυρί, λίγες ελιές, ένα κομμάτι φρέσκο ψωμί! Ομως τελικά μας κέρδισε και πάλι η πόλη. Και η υπόσχεση του να μην ξαναμπλέξουμε με ένα τόσο εθιστικό παιχνίδι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου