Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ

Τα χάπια μου (κι ένα ταξί να φύγω)

Η αλήθεια είναι πως αυτή η χώρα δεν αντέχεται παρά μόνο με ψυχοφάρμακα (εντάξει εκτός κι αν έχει χειμωνιάτικες λιακάδες σαν κι αυτές των τελευταίων ημερών)! Δεν ξέρω πως μου 'ρθε χθες, αλλά αποφάσισα να βάλω σε τάξη το φαρμακείο μου. Ενα μικρό πράσινο κουτάκι στο μπάνιο μου κρύβει μέσα του ένα μίνι νοσοκομείο: αντιβιώσεις, καραμέλες για τον λαιμό, χάπια για το στομάχι, ταμπλετίτσες για τον πονοκέφαλο, για διάρροια, για, για για...


Τα περισσότερα από αυτά τα φάρμακα τα χρησιμοποίησα ελάχιστες φορές. Κοιτώντας τα κουτάκια τους καλά - καλά δεν ήξερα για τι ήταν το καθένα. Είπα να κάνω εκκαθάριση και με λύπη μου διαπίστωσα πως τα περισσότερα είχαν λήξει 2 και 3, ακόμη και 4 χρόνια. Ενιωσα πολύ άσχημα.


Καθώς τα φάρμακά μου έληγαν στο κουτάκι τους κι εγώ ήμουν απόλυτα υγιής, κάποιοι συνάνθρωποί μου ίσως τα είχαν ανάγκη. Ντράπηκα για την αμέλειά μου, ειδικά αυτά τα χρόνια που πολύς κόσμος δεν έχει πρόσβαση σε φάρμακα και θεραπείες. Θα μπορούσα να τα είχα δώσει σε μια σειρά ενέργειες και δράσεις που γίνονται σχεδόν καθημερινά κάπου δίπλα μας. Τσέκαρε λοιπόν κι εσύ το φαρμακείο σου. Ο,τι δεν χρειάζεσαι και δεν έχει λήξει προώθησέ το σε κάποιον άλλον. Με μια τόσο μικρή και ασήμαντη φαινομενικά κίνηση μπορεί να βοηθήσεις κάποιον να ανακουφιστεί. Κάν' το σήμερα κιόλας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου