Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016

ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΟΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΕΙ

Βρίζω, άρα... υπάρχω

Είχα δει παλαιότερα ένα ντοκιμαντέρ που σύγκρινε τις συνήθειες των ανθρώπων όταν αυτοί περπατούσαν και όταν βρίσκονταν μέσα σε ένα αυτοκίνητο. Το αποτέλεσμα ήταν απίστευτο: οι πεζοί όταν τύχαινε και σκόνταφταν ο ένας πάνω στον άλλο ζητούσαν συγγνώμη, χαμογελούσαν αμήχανα, αντιδρούσαν ανθρώπινα. Αντίθετα όταν συνέβαινε κάτι παρόμοιο με οδηγούς αυτοκινήτων (να βγεις μπροστά του χωρίς φλας, να σταματήσεις την τελευταία στιγμή) οι αντιδράσεις ήταν επιθετικές. Βρισιές, χειρονομίες, κορναρίσματα. Αλήθεια, μήπως όταν είμαστε κρυμμένοι μέσα σε ένα όχημα, ή αν θες σε... τέσσερις τοίχους νιώθουμε άτρωτοι και ασφαλείς να πούμε και να κάνουμε ό,τι θέλουμε δίχως κανέναν σεβασμό;


Η διείσδυση του Ιντερνετ έδωσε δημόσιο βήμα και άποψη στον καθένα από εμάς. Μπορούμε όμως να διαχειριστούμε κάτι τόσο ισχυρό; Είμαστε αρκετά ώριμοι και έξυπνοι; Το αποτέλεσμα δείχνει πως μάλλον όχι! Βρίζουμε, εκτοξεύουμε απειλές προς πάσα κατεύθυνση, προσβάλουμε, μιλάμε άσχημα και όλα αυτά είναι χυδαία χυμένα εκεί έξω, γραμμένα για να τα βλέπουν χιλιάδες μάτια. Και εκθέτουμε τον εαυτό μας ανεπανόρθωτα. Ισως γιατί ποτέ δεν μάθαμε τη σιωπή, την ενδοσκόπηση, τον σεβασμό. Δεν συμφωνώ μαζί σου, όμως ακούω την άποψή σου. Δεν σε βρίζω, δεν βγάζω πάνω σου τα προβλήματά μου, δεν προβάλω σε εσένα αυτό που θα ήθελα να είμαι και δεν είμαι.


Παλαιότερα κι εγώ ήμουν πολύ απόλυτος στις απόψεις και τις θέσεις μου και είχα μπλέξει σε Διαδικτυακούς διαπληκτισμούς κάποιες φορές. Πλέον αποφεύγω να το κάνω. Δεν μου αρέσει να το κάνω, δεν θέλω να μου το κάνουν. Δεν μπορώ να φέρομαι έτσι σε ανθρώπους που δεν γνωρίζω. Αν τους είχα απέναντί μου, θα τους μιλούσα έτσι; Αρα; Μήπως τα όρια της Ιντερνετικής ελευθερίας είναι πιο ξεκάθαρα από όσο νομίζουμε; Και μήπως πρέπει να καταλάβουμε πως το Ιντερνετ δεν είναι κάτι ιδιωτικό, αλλά κάτι δημόσιο και συνεπώς πρέπει κάθε στιγμή η στάση μας να είναι κόσμια; Βέβαια στην Ελλάδα που η... καφρίλα είναι το εθνικό μας σπορ και συνοδεύει τόσο την προσωπική, όσο και τη δημόσια εικόνα μας δεν θα έπρεπε να μας σοκάρει το γεγονός. Ομως πριν γράψεις κάτι, κάτσε σκέψου εάν αυτό θα το έλεγες και δημόσια, κατάμουτρα στον άλλον! Αν απαντήσεις «ναι», τότε κάν' το. Ολα τα άλλα είναι απλώς τσάμπα μαγκιές!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου